woensdag 4 mei 2011

De laatste Breskensdag?

Zaterdag waren we van plan om naar Breskens te gaan. Er was een goede wind voorspeld dus we hadden alle hoop dat het een erg leuke dag zou worden. Dat viel toch een klein beetje tegen. Toen we aankwamen was de wind meer oost dan zuid en dat zou niet beter worden. Toch hadden we nog een redelijk leuke dag. Als de auto voor de post geparkeerd is lopen we naar boven. Daar zien we zoals gewoonlijk allerlei bekende gezichten. Ik maak ook kennis met Pieter Beeke. Het eerste uur komt er niet veel bijzonders langs. Daarna begint het leuker te worden. We horen een boompieperachtig roepje, "roodkeelpieper!" roept Thomas meteen. Leuk een nieuwe soort! Het valt op dat het roepje hoger en ijler is. Twee overvliegende appelvinken zijn ook leuk, al worden ze wel door mij gemist. Een overvliegende bonte vliegenvanger is ook een aparte soort voor de telpost. In het volgende uur doen de wielewalen het goed. In totaal hebben we er die dag zeven. Eentje komt heel mooi over de post. Een paar langsvliegende zomertalingen zijn voor mij ook een nieuwe telpostsoort. Ik leer vandaag ook met een tikker omgaan. Terwijl Pieter even aan het bellen is tik ik dat kwartiertje. Er komen wel 20 giertjes en 10 boertjes langs! Een paar overvliegende beflijsters zijn ook altijd leuk. Het is ook opvallend dat de zomertortels zo goed vliegen. Sommige komen lekker dichtbij langs. Wat zijn ze toch veel mooier dan turkse! Voor de rest vlot de trek niet echt. Het is zo erg dat dat er veel vogelaars weggaan. Wij hopen dat ze te vroeg weggegaan zijn. Dan hebben wij immers weer wat leuks! Het leukere komt al in de vorm van een visarend hij wordt al snel door mij opgepikt bij de vuurtoren. Die visarenden blijven ook altijd leuk. Ik heb er inmiddels vier dit jaar op Breskens. Dan stijgt de spanning behoorlijk. Op de Fonteintjes hebben ze een roodstuitzwaluw! De Fonteintjes is een telpost in België die op de route van Breskens ligt. Vaak als een soort bij de Fonteintjes gemeld is komt hij ook langs bij Breskens. Na een half uur gaan we ingespannen zoeken, dan kan hij er immers al zijn. Helaas kunnen we hem niet vinden. Hoe goed we ook zoeken. Nog wel erg leuk voor mij is een geelgors die luid tikkend overkomt. Nieuwe soort! Ik heb cirlgors en geelgors in dezelfde week! Als er nog twee vinkachtigen langs komen wordt er naast mij "Eurokanarie!" geroepen. Ik ben erg blij, is die soort ook gelijk binnen! Na deze vogels komt er niet veel bijzonders meer. Wij (Mark, Edward, Ilona en ik) besluiten dan ook om weg te gaan. Bij het naar beneden lopen heb ik het nog eens over de euro's. Dan hoor ik van Edward en Mark dat het geen euro's maar sijzen waren. Jammer! Ik had graag een europese kanarie gezien! Tussen twee haakjes: 'Er hebben een heleboel mensen op waarneming.nl europese kanaries ingevoerd. Dat zijn gewoon sijzen. Ik had het ook graag ingevoerd maar als het sijzen zijn dan houdt het op. Zoals op deze pagina te zien is zijn er nog behoorlijk wat mensen die een euro claimen op 7 mei. Zelfs op trektellen staat het verkeerd ingevoerd! Best wel gek eigenlijk, vooral als de waarnemingen ook allemaal goedgekeurd zijn.(haakje sluiten)' Na de telling gaan we door naar het eiland van Meijer. Daar heeft Mark een graszanger ontdekt. Die willen wij ook graag zien. Als de auto geparkeerd is lopen we het gebied in. Als we op de bewuste plek staan is het even wachten. Dan horen we een regelmatig tsjip. Dat is een graszanger! Veelvuldig tsjip tsjip roepend land de vogel weer in het riet. Ik heb hem nog niet gezien maar als de vogel nog een keer vliegt (ditmaal zwijgend) zie ik hem ook. Die was eigenlijk de laatste leuke soort van de dag. Hierna rijden we nog door naar de Autrichepolder maar daar zit niet veel bijzonders. De telling viel wat tegen maar met de vogels die we hebben gezien hoeven we toch niet te klagen!  

Cirlgors binnen!

Thuis hebben we wat virusproblemen dus regelmatig op dutchbirding kijken zit er even niet in. De andere huisgenoten willen namelijk ook wel eens van de overgebleven laptop gebruik maken. Om 5 uur kan ik even op dutchbirding kijken. Meteen knalt één vogel eruit: cirlgors. Dat atlasblok zou wel eens in de buurt kunnen zijn... snel klik ik er op. Ik zie dat het inderdaad in de buurt is. Een mogelijke cirlgors bij Westkapelle! Thomas Luiten heeft waarschijnlijk een cirlgors ontdekt maar er is veel onduidelijkheid over of het niet om een juveniele geelgors gaat. Thomas en nog anderen hebben inmiddels foto's op waarneming.nl gezet dus die ga ik eerst maar eens bekijken. Als ik de foto's zie lijkt het inderdaad een cirlgors te zijn. Er zijn wel wat twijfels zo lijken de flankstrepen nogal dik voor een cirlgors. De stuit lijkt op de foto's van Peter Meininger goed te zijn voor cirl maar daar was in het veld ook nog onduidelijkheid over. Zo zijn er nog een tal van kenmerken. Op waarneming.nl is er inmiddels ook een discussie aan de gang. Ik ga in ieder geval snel Edward bellen. Als ik hem aan de lijn heb hoor ik dat Pim ook nog niet zeker was. Edward zal straks nog terug bellen. Een half uurtje later gaat mijn mobiel af. Het is Edward. Hij is van plan om te gaan maar hij vraagt wel of ik naar Heinkenszand kan komen. Dat zou wel moeten lukken maar toch doe ik iets wat ik nooit gedacht had dat ik zou doen. Ik raad af om te gaan! De tegensprekende kenmerken hebben mij toch aan het twijfelen gebracht en dat de vogel al een half uur uit beeld is speelt ook mee. We besluiten om eerst te gaan eten en even af te wachten om te zien hoe het zich zal ontwikkeelen. Als ik net de kliekjes van de Chinees achter m'n kiezen heb gaat m'n mobiel af. Snel loop ik naar de oplader (want de batterij was bijna leeg) en neem op. Zoals ik al verwacht had is het Edward. De vogel is terug gevonden. Hij lijkt wat zekerder te worden dus hij is toch van plan te gaan. Ik ga natuurlijk graag mee! We spreken af dat ik over 10 minuutjes bij de stoplichten zal staan. Dat lukt en niet lang daarna zit ik bij Edward in de auto. Ilona is er ook bij. Als we over de Nansenbaan rijden wordt Edward gebeld. Het is Ies Meulmeester. Of hij ook mee kan rijden. Niels de Schipper werkt bij de gemeente en moest naar de dodenherdenking die kon dus niet mee. Het zal wel lukken om Ies op te halen. Al snel staan we in Goes. Daar hij in en kunnen we echt op weg. Het is nog wel spannend. Gorzen kunnen nogal sneaky zijn. En als het een geelgors is... Voor mij is dat nog niet heel erg want geelgors is ook een nieuwe soort! Als we door Westkapelle rijden kunnen we gelukkig vrij vlot de weg vinden. Al snel wordt de auto op de plaats van de ontdekking geparkeerd. We zien meteen al een aantal vogelaars staan.
Foto Arnoud van den Berg, Bron Dutchbirding
Arnoud van den Berg heeft een foto gemaakt waar ik zelf ook half opsta (helemaal onderin, blauwe bril). De vogel is heel eventjes uit beeld maar als we de spullen opgezet hebben komt hij weer te voorschijn. Bij Edward door de telescoop is hij fantastisch te zien. Nu we de vogel zelf in het veld zien bestaat er bij ons geen twijfel meer. Het is er één. De foto's gaven toch een verkeerd beeld. In het veld zijn de streepjes lang niet zo dik. Het ligt ook erg aan de lichtval hoe de vogel er uitziet. Op de ene foto lijkt de vogel aardig geel terwijl hij op de andere er juist bleek uitziet. Dat is ook mooi te vergelijken op deze en deze foto. We zien als de vogel met de rug naar ons toe staat ook de grijze stuit. Van anderen horen we ook dat het vluchtroepje goed gehoord is en ook op deze vogel past. Het is er dus één! Geweldig weer een nieuwe soort er bij in deze hectische weken! De vogel is nogal sneaky en laat zich telkens even zien en dan weer even niet. Het is nog best lastig om hem door de begroeiing nog te zien. Foto's maken lukt nog niet erg. In het verdere van de avond is dat ook niet gelukt maar gelukkig mag ik van Luuk Punt een foto gebruiken die goed laat zien hoe ik hem gezien heb.
Foto Luuk Punt
Ondertussen heb ik Marc ook al gezien. Die is hier al vier uur. Hij heeft hem erg goed kunnen zien. Izak belt ook op. Hij vertrekt nu van Wolphaartsdijk (nu is 19:45 uur). Dan vliegt de vogel enkele minuten voor acht opeens op. Hij verdwijnt achter een soort dijkje. Snel lopen we erheen. Als we aan de binnenkant van het dijkje staan zijn we net op tijd om de vogel weer terug te zien vliegen. Waarschijnlijk in de richting van de boerderij. Iemand heeft het geluid ook getaped. Ik mag ook even luisteren. Het is een opvallend scherp tjsiep roepje. Om acht uur houden we netjes min of meer 2 minuten stilte. Dat is gelukkig mogelijk omdat de vogel toch uit beeld is en we hem allemaal gezien hebben. Het idee dat iedereen hem gezien heeft duurt ook niet lang. Steeds meer zenuwachtige vogelaars uit allerlei delen van het land komen toesnellen om deze soort ook op het lijstje te krijgen. Er wordt goed gezocht maar nog steeds zonder resultaat. Izak en Adriaan zijn inmiddels ook aangekomen. Bij de boerderij zoeken we goed maar we kunnen hem niet vinden. Dat ligt er ook wel aan dat iedereen zo vreselijk voorzichtig is en er telkens gewacht moet worden op iemand die nog komt en hem nog niet heeft. Deze vogel zal niet opvliegen als je zo voorzichtig doet. Uiteindelijk komen er wat berichten dat de vogel gezien is. Een run terug. Enkele gelukkigen hebben hem langs zien vliegen en zien invallen. Er wordt nog gezocht maar dat heeft nog geen resultaat. Ik zoek ook nog een poosje mee maar Edward belt me om te zeggen dat we zo zachtjes aan naar huis gaan. Dat vind ik best. Volgens mij zal de vogel toch niet gevonden worden en omdat ik hem toch al mooi gezien heb mis ik weinig. In de auto hebben we het er nog eens over. Wat een fantastische soort! Ik zit nu in de aparte situatie dat ik wel een cirlgors maar nog geen geelgors heb. Hopelijk komt die zaterdag nog langs bij Breskens! Als we nu toch buiten zijn kunnen we ook gelijk even langs het Bokkegat gaan om te kijken of de grote geelpoot te zien is. We zoeken lang maar we kunnen hem niet vinden. Edward heeft hem misschien gezien maar dat was te kort om zeker te zijn. Een krombekstrandloper is nog wel leuk als nieuwe jaarsoort. Verder zitten er nog wat watersnippen, zomertalingen, oeverlopers en nog meer van het gewone spul. Het wordt al behoorlijk donker en we kunnen ook wel even proberen of de kwartels al roepen. Bij de wanteskuup gaan we een poosje luisteren maar we horen niks bijzonders. Ook de andere plekken leveren geen leuke nachtvogels op. Op de weg loopt een kleine mantelmeeuw met gebroken vleugels. Die zal waarschijnlijk toch doodgaan en we besluiten om hem uit zijn lijden de verlossen. Dat doet Edward door zijn voet er op te zetten en de kop er af te rukken. De kop wordt met een boog het riet ingegooid en het lichaam volgt enkele tellen later. Best een raar idee dat je als vogelaars een vogel dood maar af en toe is het gewoon nodig. Wij liggen er in ieder geval niet wakker van en kunnen terugkijken op een geweldige avond! Thuis kijk ik nog eens naar de gevallen van de cirlgors. Het is een behoorlijke bijzonderheid. Hoewel er al een stuk of zes gevallen van cirlgors waren heeft nog niemand van de ‘top tien’ hem op de lijst. Een hele goeie soort dus! Een dag later blijkt dat de zoekactie tevergeefs is geweest, er zullen waarschijnlijk heel wat mensen balen maar wij zijn toch mooi op tijd geweest! Het is wel een uitzonderlijk goed gorzenvoorjaar! Een grijze gors, een cirlgors en dankzij mijn voorspellende gaven kan ik voorspellen dat er de komende zaterdagen een maskergors en een bruinkeelortolaan gezien gaan worden. Erg gaaf! Daar heb ik dan maar een klein deel van opgepikt. Toch een deel waar ik meer dan tevreden over ben!

dinsdag 3 mei 2011

Opnieuw Bresjes!

Samen met Edward en Ilona Minnaar hoop ik ook vandaag weer een leuke dag te hebben op telpost Breskens. Als ik om 5 uur bij de stoplichten sta komt Edward al snel en kunnen we richting de tunnel. Als we de auto parkeren en we uitstappen horen we al een rietzanger. Als we op de telpost zijn zien we al een paar bekende gezichten. Jaap Kolijn, Corstiaan Beeke en Thomas Luiten. Ze hebben het erover dat er gisteravond een kiek inviel die mogelijk een steppekiek kon zijn. Het zou leuk zijn als wij die ook zagen! Met het steppekiekenspektakel in het hele land is het eigenlijk een schande dat Breskens er nog niet eentje heeft. Zou het vandaag de eerste zijn? In ieder geval begint de dag al goed als dichtbij over de karrevelden een velduil jaagt. Nieuwe jaarsoort! Het blijft een beetje scannen in de buurt waar de kiek is ingevallen. Opeens wordt hij ontdekt. Snel kijken we allemaal in de richting waar hij zou moeten vliegen. Al snel hebben we hem ook allemaal in beeld. Door het slechte ochtendlicht is er nog niet veel over te zeggen. Dat het een spannende kiek is is in ieder geval duidelijk. Een 2e kj steppekiek wordt geopperd. Meteen valt wel op dat het een heel licht beest is. De vogel blijft aardig ter plaatse. Soms gaat hij zitten en wordt dan ook weer opgepest door de kraaien. Als de vogel weer gaat zitten hebben we nog steeds geen sluitende determinatie. Hij blijft wel erg lang zitten. Edward en ik besluiten om met de auto dichterbij te gaan om de vogel beter te kunnen zien als hij weer opvliegt. Het zou natuurlijk leuk zijn als het een steppekiek was om mooie foto's te hebben! Bij het in de auto stappen attenderen we nog een andere vogelaar op de kiek en die gaat ook mee. Al snel staan we op de plek waar we de vogel zouden moeten zien. Nu wordt het wachten. De vogel wil maar niet te voorschijn komen. Nu is ook het licht goed want de zon is boven de bomen uit. Wat telefonisch contact met Corstiaan leert mij dat de vogel in ieder geval nog niet van z'n plaats is. Als we nog een hele poos wachten worden we wel wat ongeduldig. De vogel wil maar niet tevoorschijn komen. Wie weet wat er langs komt bij Breskens! Als we via de mobiel wat overleggen met de vogelaars op de post vragen we dan ook of ze er bezwaar tegen hebben als wij het land in lopen om de vogel op te stoten. Dat hebben ze niet. Met ontgrendelde camera's lopen we de akker op. We komen steeds dichterbij de plek waar we vermoeden dat de vogel zit. Opeens vliegt de vogel op. Snel gaan we foto's maken. De vogel vliegt richting de post dus daar zullen ze de determinatie wel rond hebben. Wij hebben in ieder geval goede foto's. Als we op de post komen horen we dat de determinatie inderdaad rond is. Helaas is het niet waar op we hoopten. In plaats van een 2e kj steppekiek is het een adult vrouwtje grauwe kiekendief. Ook een leuke soort maar er is toch niet echt een blij gevoel. Een steppekiek was zo leuk geweest! In ieder geval heb ik m'n eerste goede plaatjes van een grauwe kiekendief. Het is wel een apart beest. Hij is heel bleek voor een grauwe kiek.
Het is wel koud die eerste uurtjes. Maar, wie vogels wil zien moet kou lijden! Leuk zijn in ieder geval de smellekens. Het is een leuke smellekentrek. We halen een dagtotaal van 13 smellekens. Toch leuk. Ze worden bijna allemaal ontdekt door Pieter Dhaluin. Die lijkt nogal op Khadaffi met die sjaal om z'n hoofd. Zo wordt hij dan ook genoemd bij de trektelling. Khadaffi is in ieder geval nu wel goed bezig met al die smellekens.
Verder is het een beetje het gewone spul. Tot er drie keer een huismusachtig roepje wordt gehoord. Duinpieper! Dat is de tweede van het jaar al! Wat krenten betreft blijft het daarna lang stil. Er worden wel leuke waarnemingen gedaan. Een adult zomerkleed dwergmeeuw komt mooi voorbij.
 Een sperwer komt leuk over de post.
En een groepje van negen zwarte sterns is ook leuk.
Dan bezorgd Corstiaan mij (en anderen denk ik) zowat een hartverzakking met een enorme brul: "Roodstuitzwaluw!!!". Nu is er alom paniek. Iedereen rent naar de achterkant van de telpost want daar moet hij te zien zijn. Aan de achterkant kan ik hem zelf al snel oppikken. Ik volg hem toch aan de vlaggen. Helaas is hij niet echt mooi te zien. Net genoeg om er een roodstuit van de maken maar ook zeker niets meer. Hopelijk komt hij een keer wat beter. Er is in ieder geval wel weer een nieuwe soort bij. Voor de rest zakt de trek wel steeds verder in. Vermeldenswaard is nog een koekoek die bijna in de struikjes naast de telpost ging zitten. Een groep van 163 brandganzen is ook zeker het vermelden waard.
De rest hangt er maar matigjes bij. We vermaken ons nog wat met een mannetje tapuit bij de telpost maar daar blijft het ook bij.
We besluiten om maar eens op te stappen. We willen nog naar de Blikken en de Sophiapolder. Al snel staan we bij de Blikken. We komen nu van de andere kant zodat we eerst naar de hut gaan. Al snel zien we de steltkluten. Ditmaal zijn het 3 paartjes. 1 paartje meer dan vorige keer. Ze laten zich nu nog mooier zien. Soms foerageren ze in paartjes vlakbij de hut. Één jong mannetje speelt opnieuw voor fotomodel. Wat is ie mooi! Ik kan ook nog wat vluchtfoto's make, daarbij vallen de lange poten extra op.
Niet alleen de steltkluten komen dichtbij. Een bosruiter komt zo dichtbij dat ik beeldvullende plaatjes en zelfs een koppotretje kan schieten.
Op den duur loopt hij zelfs onder de hut! Een kleine plevier is ook leuk te zien.
Een oeverloper is ook het bekijken waard.
Eindelijk kan ik ook eens een foto maken van een geoorde fuut waar ik meer dan tevreden over ben.
Een groenpootruiter laat zich ook goed fotograferen.
Het is echt genieten in deze hut! Als we eindelijk klaar zijn gaan we door naar de Sophiapolder. Het duurt niet lang of we hebben de sneeuwgans gevonden. Het is overduidelijk een sneeuwgans.
Maar of hij wild is? Ik heb er net zo'n gevoel over als over de dwerggans van Oranjezon. Maar goed, hij telt als nieuwe soort en dat is het voornaamste! Met deze soort sluiten we ook de dag af. Opnieuw een leuke meidag!