zaterdag 30 juli 2011

Yesss! Amerikaanse oeverloper!

Deze week heb ik de hele week gewerkt. Ook zaterdag ga ik uiteraard 's ochtends naar de kassen. Als ik terug kom ga ik eerst eten. Daarna heb ik belooft dat ik nog meubels ga versjouwen. Voor ik dat ga doen wil ik eerst douchen. Snel check ik dutchbirding. Meteen springt de hartslag omhoog. Amerikaanse oeverloper! Het atlasblok ziet er goed uit en snel op ik de link. Het ìs een goed atlasblok. Een inmiddels zekere Amrikaanse oeverloper zit in de Hogerwaardpolder, de Bevelanden nota bene! In alle staten van opwinding toets ik met trillende vingers het nummer van Edward in. "Dit mobiele nummer is niet bereikbaar..." klinkt een stem. Helaas, na een paar minuutjes probeer ik het nog een keer maar Edward blijft onbereikbaar. Dan probeer ik Niels de Schipper. Die is al ter plaatse en hij is ook 100& zeker. Nog drie keer probeer ik Edward te bereiken, maar het lukt niet. Ten einde raad stuur ik hem een mailtje maar ik krijg nog geen antwoord. Gelukkig is mijn moeder bereid om me te brengen. Na een tijdje rijden we de Hogerwaardpolder binnen. Al snel zien we de auto's staan. Als we stil staan spring ik uit de auto en ren ik naar de plek toe. Onderweg kom ik een paar anderen tegen die me vertellen dat ik wel 'rustig aan' kan doen. Ja, zij hebben 'm al gezien dus zij hebben makkelijk praten. Al snel sta ik bij de anderen. Het duurt niet lang of ik kan door de scoop van Pim de vogel zien. Helaas loopt ie nog ver weg maar vaag zijn wel de vlekjes te zien. Nieuwe soort binnen! Het duurt even maar dan hebben ook Christely en Hilde hem gezien. Ik blijf met de verrekijker nog even kijken maar dat schiet niet erg op. Het is nogal ver. Inmiddels heb ik ook Ilona Minnaar aan de telefoon die vraagt of ik nog mee ga. Ik zit natuurlijk inmiddels al bij de Amerikaan dus dat zeg ik ook. Zij komen nu ook meteen door. Mijn moeder kan weer terug want Edward komt toch al. Bedankt ma! Met Rienk Geene heb ik een goed gesprek over de aanschaf van Kite telescopen en ik mag ook door die van hem kijken om 'm te proberen. Door zijn telescoop is het wel goed beeld maar dat hoeft natuurlijk niks te zeggen omdat ik een SP-60 aan wil schaffen. Ik heb in ieder geval goed tips gekregen over de telescopen. Nu ik toch hier ben vraag ik Pim ook gelijk maar om duidelijkheid over de determinatie van de kleinste strandloper. Hij zegt dat dankzij de 'baggerplaatjes' van Peter de vogel toch geen kleinste strandloper is. Jammer hoor, voor de waarnemers. Ik ben erg blij, heb ik toch geen goeie soort gemist! Inmiddels is Edward ook aangekomen. Nog steeds zitten we met een betrekkelijk klein groepje mensen naar de vogel te kijken. 40-50 man is niet zo veel als je bedenkt dat dit de eerste twitchbare voor Nederland is. Volgens waarneming.nl gaat dit zelfs het eerste geaccepteerde geval worden! Opeens klinken er allerlei kreten. Vliegt op! Allerlei smeekbedes worden aan de vogel gericht om hem toch alsjeblieiefieft deze kant op te laten vliegen. De alwijze oeverloper heeft de gebeden verhoord en komt onze kant op gevlogen. Niet ver van ons vandaan strijkt hij neer en gaat foerageren. Yeah! Dit is een Amerikaanse Oeverloper! Door de telescoop van Gerard Troost zie ik hem erg mooi. Mooie duidelijke ronde vlekjes op de flanken en veel vlekken op de borst. Dat zagen wij eerst aan voor 'n borstband maar het blijken allemaal 'spots' te zijn. Voor mijn part hadden ze 'm gevlekte oeverloper genoemd! Alles is te zien. Een opvallend licht snaveltje en een fijn oogstreepje. Een opvallend gedrongen korte bouw en ook opvallend donkere bovendelen.
Foto Rowana van der Reest
Ik maak ook wat recordshots. Met die Canonkanonnen hebben ze hele leuke foto's kunnen maken maar dat zit er met die van mij niet in.
Ik ben al heel blij met de waarneming! Na een poosje vliegt de vogel weer naar de andere kant. Ditmaal is het Peter gelukt om een foto te maken waarop het korte vleugelstreepje te zien is.
Een hele tijd lang blijven we de vogel nog bewonderen. Door de scoop van Guido kan ik hem nog een keer helemaal goed bekijken. Om vier uur vertrekken we weer naar huis. We hebben een gigantisch leuke soort gezien! Deze soort stond bij mij al in de top tien meest gewenste soorten in Nederland dus beter kan je het niet hebben. Wat een zéér, zéér mooie vogel! Tussen twee haakjes (wel handig die vakanties. Toevallig weet ik dat: Corstiaan, Sander, Mark en ook Ies wegens vakantie afwezig waren. Hierbij m'n deelneming! haakje sluiten) Ondanks de vakantie waren er wel genoeg vogelaars hierbij een foto van Peter.
Op de onderste foto van Aart Vink sta ik zelf ook (met lichtblauw shirt)
Foto Peter Meininger
Foto Peter Meininger

Foto Aart Vink


UPDATE:
Niet alleen in Nederland werden vogelaars opgeschrikt. Ook in andere landen reageerden vogelaars balend dat ze hem niet zagen zien. Sommigen zaten 'slechts' duizend kilometer ver weg in Zuid-Frankrijk. Tot grote vreugde van degenen die hem gemist hadden bleef hij zondag ook zitten. Cock Reijnders kreeg het beestje toch nog te zien na eerst vanaf een camping in Zuid-Frankrijk 1000 kilometer gereden te hebben. Wel een grote afstand maar dan heb je ook wat. De onderstaande foto (van Jaco Walhout die ook tp was) liegt er niet om!
Foto: Jaco Walhout
Maandag was hij overigens weg (blijft het toch een beetje een blokker hè, hè, hè)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten