zaterdag 29 oktober 2011

Geen giervalk

Gisteren werd de Belgische giervalk voor het eerst in Nederland waargenomen. Toen dat gebeurde heb ik meteen iedereen gebeld maar iedereen was al weg en de mensen die nog niet weg waren konden niet. Uiteindelijk zou dat toch niet geholpen hebben want van degenen die gingen heeft niemand hem gezien. Ik vraag aan Edward of hij morgen nog gaat kijken maar hij zou eerst gaan trektellen met Mark dus hij was het nog niet zo van plan. Ik besluit morgenochtend maar gewoon te gaan werken, wie weet duikt hij pas 's middags op. IJdele hoop, 's middags zie ik dat de vogel vanochtend is gezien. Als ik naar Edward bel hoor ik dat hij toch samen met Mark al 's ochtends is gegaan. Het zal wel gegaan zijn om een miscommunicatie want waarschijnlijk dacht Edward dat ik sowieso moest gaan werken en dat ik 's ochtends toch niet kon. Dat was dus niet zo want voor een giervalk kan ik altijd tijd vrij maken! Enfin, ik ga vanmiddag zelf maar zoeken in de Poel. Volgens de berichten was de vogel verder Nederland ingevlogen dus wie weet... Helaas zie ik niets. Op een elekriciteitsmast zie ik nog wel een grote bruine valk. Zou het dan toch... Als ik dichterbij ben zie ik dat het helaas om een juveniele slechtvalk gaat. Zonder giervalk fiets ik weer terug naar huis. Het was ook te mooi om waar te zijn, hopelijk komt er van de week een herkansing!

woensdag 26 oktober 2011

Het kan niet op!

Ik heb nog weinig tijd geïnvesteerd in het zoeken naar een klapekster. Daarom staat deze soort nog niet op de lijst. Hij is ook weer niet zo zeldzaam dat ik er kilometers voor ga rijden dus ik zoek nog wel eens een vogel lekker in de buurt op. Wat ik wel wil proberen is om hem dit jaar wel te zien. Genoeg geneuzel over klapeksters. Zijn kleine broer (die kleine klapekster heet) is namelijk in Serooskerke aangeland. De vogel werd zaterdag net voor het donker doorgegeven en kon toen alleen nog door een handjevol gelukkigen gezien worden. Dat heeft trouwens wel schilderachtige taferelen opgeleverd heb ik zo gehoord. Één vogelaar was in zijn pyjama er naar toe, een ander liep op sokken en een derde ontsnapte maar net aan een echtelijke ruzie (dat weten we trouwens nog niet eens zeker...) als algemeen kenmerk hadden ze wel dat iedereen ongestrikte schoenen had. Gelukkig was dit allemaal niet nodig en is de vogel zondag prachtig gezien. Maandag ook en dinsdag ook. Woensdag kan ik gelukkig, zal de vogel er nog zitten? Het klinkt hoopgevend want de vogel is gemeld. Eindelijk is het dan toch zover en sta ik om half vier op de plaats van bestemming. Daar ontmoet ik ook nog andere vogelaars die me vertellen dat de vogel over de weg is gevlogen en uit beeld is. Na wat aarzelen besluit ik om dan aan de overkant van de weg maar te gaan zoeken. Opeens vliegt daar een al eerder gemelde sperwer de bosjes uit. Hij heeft iets in z'n klauwen dat nogal erg op een kleine klapekster lijkt! Het zweet breekt mij uit, het zal toch niet waar zijn? Snel maak ik enkele plaatjes van de sperwer.
Als ik aan de andere kant van de weg sta loop ik naar een andere vogelaar toe en bespreek ik wat ik heb gezien. Gelukkig was het niet waar, na een kort poosje zit ie er dan toch. Op z'n oude vertrouwde paaltjes: een mooie kleine klapekster! Door de telescoop is alles goed te zien. De vogel doet mij erg denken aan een klauwier qua vorm een klapekster heeft toch een hele andere vorm. De vogel verschilt van een gewone klapekser door het formaat, de dikke snavel, de grote vlek op de armpennen en nog een paar dingetjes. Onopvallend maar toch aanwezig is ook een lichte aanzet van een roze zweem rechts van de keel. De vogel komt wat dichterbij zitten en ik kan een plaatje maken van hem op de paaltjes.
Even later vliegt de vogel op  naar het koolzaadveld er naast. Daar gaat hij telkens af en toe vliegen en dan bidt hij ook. Dat herhaalt zich zo'n zeven keer. In die tijd kan ik ook wel leuke vlucht- en bidplaatjes schieten.
Daarna zit de vogel een hele tijd stil in het koolzaad en is het tijd om de instellingen zo optimaal mogelijk af te stellen. Ook dat levert weer leuke foto's op. Ik kan ook nog een foto maken waarop de oogstreep erg duidelijk te zien is. Verder poetst de vogel zich uitgebreid en dat is ook weer leuk voor foto's.
Als de vogel er al een hele poos zit vindt hij het zelf ook tijd worden om op te stappen. Hij vliegt een stuk dichter naar ons toe en nu is het nog veel makkelijker om leuke foto's te maken.
Ik heb een foto van de vogel met een bij in z'n snavel en ook klapt hij ook een keer leuk de vleugels uit. Verder is hij 'gewoon' in zit ook wel leuk. Ik kan een hele fotoshoot samenstellen en dat doe ik natuurlijk graag want zo vaak gebeurt het niet dat je dat kunt doen van een kleine klapekster!
Al met al heb ik de vogel zeer gaaf kunnen zien en ik vertrek dan ook tevrerden naar huis. Soort nummertje 261 is binnen!

zaterdag 22 oktober 2011

Blauwstaart en eindelijk dan toch die ruigpoot!

De blauwstaart van Castricum lokt toch wel. Hoewel de gemaakte foto's naar mijn idee nog niet echt om over naar huis te schrijven zijn vind ik de vogel er toch wel erg leuk uit zien. Hij lijkt ook nogal tp te blijven dus ik mail Edward maar eens om te vragen wat hij er van denkt. Al snel heeft hij terug gemaild: hij had ook al plannen in die richting dus hij zag het ook wel zitten. Ik moest nog even met m'n ouders overleggen of ik wel of niet m'n werk er voor af zou zeggen, maar al snel kreeg ik gelukkig groen licht en kon ik mee. 's Ochtends worden twee broodjes verorbert terwijl ik me klaar maak om om zeven uur bij de stoplichten van 's-Gravenpolder te staan. Het wordt wat later, maar uiteindelijk verschijnt Edward dan toch. Uiteraard gaan we weer in het opgefokte golfkarretje van Edward. Ilona gaat ook mee. Dat golfkarretje bewijst onderweg nog wel zijn nut. We hebben er mee over een fietspad gereden en er ook een versperring mee kunnen negeren. Dat hielp trouwens weinig want de straat was helemaal opgebroken dus we konden toch niet verder. We wilden er ook nog een spoorwegovergang mee oversteken die uitsluitend bestemd is voor voetgangers en fietsers. Dat hebben we toch maar niet gedaan en na een hoop omleidingen komen we toch redelijk in de buurt van de plaats van bestemming. Daarna wordt het lopen want gemotoriseerde voertuigen zijn niet toegestaan. In hoeverre je de apparatuur de onder het miniatuur motorkapje liggen motor kunt noemen weet ik niet maar we hebben het risico maar niet genomen. Na een flinke wandeling komen we, geholpen door enkele andere vogelaars, op de plaats van bestemming aan. De vogel is uit beeld, maar er is alle hoop. Al vrij snel ziet Edward hem. Hij is gelijk daarna weer weg dus dat is erg jammer. Gelukkig komt de vogel om exact 10:37 uur weer tevoorschijn en gaat mooi vrij op een tak zitten. De vogel vliegt af en toe naar de grond en gaat dan ook weer snel terug. Één keer lijkt het erop dat hij naar ons toe wil vliegen, maar dat durft hij toch niet. We kunnen de vogel zo'n drie minuten bewonderen maar dat is meer dan genoeg! Waarschijnlijk is dit het beste moment van de dag geweest en over de gemaakte plaatjes ben ik dan ook meer dan tevreden! Persoonlijk vind ik mijn plaatjes tot nu toe bij de top tien horen. In het land van de blinden is eenoog tenslotte koning. Je moet ook wel eens geluk hebben.
In de daarop volgende minuten is de vogel telkens korte of langere tijd in beeld. Helaas gaat het dan meestal over een redelijk grote afstand en vaak ook met tegenlicht. Zo goed als de eerste keer zien we hem echter niet meer. Door de telescoop is hij wel erg mooi te zien. Één keer kan ik ook nog een vrij lelijk vluchtplaatje maken maar de blauwe staart is daarop wel leuk te zien.
Om elf uur houden we het voor gezien. Zeer tevreden kunnen we vertrekken. De missie is geslaagt. We hadden drie doelen: 1 De vogel zien, 2 De vogel goed zien en 3 Foto's maken. Die drie doelen zijn gelukt! Op de weg terug horen we nog een vogel die heel goed een kleine bonte specht zou kunnen zijn. Dat zou voor mij erg leuk zijn omdat dat een nieuw soort zou zijn. Die moeten we thuis nog even checken. We rijden nu terug maar we gaan wel via Barendrecht om de buffelkopeend nog op de jaarlijst te krijgen. Onderweg terug worden we nog meerdere keren geërgerd door meldingen van Raddes boszangers, zwartkeellijsters en zo meer. Helaas brengt de Gaatkensplas niet waarop we gehoopt hadden. De buffelkopeend zien we niet. We zijn wel van plan om via Ouddorp naar huis te gaan want daar is door Niels van Houtum en Swen Rijnbeek een Pallas' boszanger ontdekt. Via de telefoon krijgen we extra informatie en we kunnen weg. Een hele tijd later komen we in Ouddorp aan. We zien George Tanis en daar maken we natuurlijk even een praatje mee. Hij heeft al twee uur gezocht en niets gevonden. Niet erg hoopgevend dus. Desalniettemin wordt de auto toch hoopvol op het grote parkeerterrein aldaar geparkeerd. Als we nog maar net zijn uitgestapt zie ik opeens een buizerdachtige overvliegen. Dat lijkt wel een... "Edward, mogelijke ruigpoot!" roep ik. Snel trekt Edward trekt snel het hoofd uit de kofferbak en kan de wegvliegende mogelijke ruigpoot nog zien. Snel heb ik wat bewijsplaatjes gemaakt.
Op basis daarvan kunnen we er een zekere juveniele ruigpoot van maken. Erg leuk! Eindelijk heb ik deze langverwachte soort binnen en dat nog wel zelf ontdekt! Helaas vinden we geen Pallas' boszanger. We horen nog wel een bladkoning maar helaas horen we die te kort om hem helemaal af te maken. Toch gaan we opgewekt terug naar huis, met een blauwstaart en een ruigpootbuizerd op zak hoor je niet te klagen!

dinsdag 18 oktober 2011

Opnieuw een eendje...

Voor vandaag heb staan er twee repetities te leren op het programma dus daar wil ik 's-middags dan ook mee beginnen. Zoals gewoonlijk check ik nog even waarneming.nl en dutchbirding (dat doe ik 200 keer op een dag). Een Amerikaanse smient bij atlasblok 48! Dat klinkt goed! Snel klik ik op de link en ik zie dat het klopt: een adult mannetje Amerikaanse smient bij de Zandvoortseweg, Middelburg ontdekt door Arjen van Gilst. Snel bel ik Edward op. Hij had me al verwacht en we spreken om 10 over half vijf bij de stoplichten af. In de tussentijd probeer ik de Franse werkwoorden nog even in m'n hoofd te stampen. Ik sta er ruim op tijd en al snel zie ik Edward ook. Ik zie hem eerst even over het hoofd want hij heeft nu een soort koekblik genaamd Toyota Aygo. Het wagentje rijdt wel zuiniger, maar daarvoor zit je natuurlijk wel wat krapper. Eerst gaan we nog even langs Heinkenszand om Edward z'n spullen op te halen. Daarna gaan we door richting Middelburg. Het is nog even gezoek naar de juiste plaats. Zelfs nadat we de spiksplinternieuwe Tom-Tom uit de verpakking gehaald en aangesloten hebben komen we niet op de juiste plaats. Wel op de Zandvoortseweg, maar niet waar we moeten zijn. Een telefoontje naar Ies Meulmeester maakt ons duidelijk dat we verder door moeten rijden. Al snel zijn we nu op de plaats van bestemming. Daar zie ik Marc ook al staan met nog iemand die ik niet ken. Wij pakken snel de telescopen uit de auto en checken nog even de kenmerken. Het zal hard zoeken worden want er zitten nog al wat smienten en die zitten ook nog eens achteraan. Na een lange tijd scannen gaat degene die bij Marc stond weg. Wij zoeken nog met onverminderde aandacht door. Het wordt wel bemoeilijkt door de wind die recht in ons gezicht blaast. Edward en ik zien een afwijkende smient, maar we zijn hem ook zo weer kwijt. Opeens zie ik rechts van de plas een gekke smient de kant op lopen. In één seconde check ik alle kenmerken, grijze kop: check, groene vlek: check, spierwitte zijkant: check. Dat is hem! Snel probeer ik hem aan Marc en Edward aan te wijzen maar dat is nog niet eenvoudig omdat het nogal door elkaar loopt en de telescoop nogal trilt. Edward ziet hem even kort, maar later zie ik hem weer beter. Met de woorden "Hij loopt nu het water in" laat ik Marc door m'n scoop kijken. Edward ziet hem meteen en ziet nu ook alle kenmerken goed. Bij Marc is het wat moeilijker omdat de beestjes weer door elkaar aan het zwemmen zijn. Op een gegeven moment vind ik hem weer terug als hij helemaal vrij loopt. Dan is het niet moeilijk meer en heeft ook Marc hem binnen. Het blijft lastig maar uiteindelijk gaat de vogel op de kant zitten poetsen. Nu kunnen we op het gemakt eens de kenmerken langs gaan. Als de vogel even later gaat slapen valt ook de gele kruinvlek op. Ik maak een nogal bibberig baggerplaatje maar de vogel is wel herkenbaar. Met name de witte flank valt erg op.
Gelukkig zijn er vroeger in de middag nog betere plaatjes gemaakt zodat toch wel te zien is hoe leuk we de vogel eigenlijk gezien hebben. Het onderstaande plaatje van Jaco Walhout laat dat erg leuk zien.
<><> <><> <><>
Foto Jaco Walhout
Als we uitgekeken hebben gaan we tevreden huiswaarts. We hebben allebei een nieuwe soort binnen! Thuis liggen de repetities nog op me te wachten...

zaterdag 8 oktober 2011

De eerste zeetrekuurtjes op WK

Vrijdag stond er een hele goede wind. NW 6-7 stond garant voor een hele goede dag met op Ameland een nieuw Nederland record van grote jagers en ook op Westkapelle veel vogels. Het meest opmerkelijke waren in totaal 12 rosse franjepoten die langskwamen. Ook vandaag zou erg leuk kunnen zijn met naar verwachting NW 5 en na zo'n goeie dag levert dat altijd wel leuke dingen op. Helaas kan ik niet, ik moet werken. Als ik thuis ben is wil mijn moeder me gelukkig 's middags alsnog naar Westkapelle brengen en kan ik ook nog een paar uurtjes zeetrek meemaken. Als ik eenmaal bij de andere vogelaars sta informeer ik natuurlijk over de stand van zaken. Het is al een erg leuke dag geweest en er is alle hoop dat ik ook nog wel wat beestjes mee zal kunnen maken. De eerste echte zeesoort die ik zie zijn de verschillende Jan-van-Genten. Na een poosje wordt er "Vaaltje!" geroepen. Al snel heb ik hem in de scoop. De vogel komt erg mooi langs. Het is een nieuwe jaarsoort voor me en de eerste keer dat ik hem zo goed kan zien. Opvallend zijn de kenmerkende lichte banen over de bovenvleugel. Als de vogel langsvliegt maak ik ook een paar bewijsplaatjes. Ver weg vliegt een andere zeevogel. Hoewel ik hem nog nooit in 'real life' gezien heb herken ik hem meteen van de foto's en tekeningen die ik gezien heb, "Grauwe pijl bij de vuurtoren" zeg ik tegen degene die naast me staat, zowaar een nieuwe soort! Ver weg wordt ook nog een pijl ontdekt. Al snel zie ik hem ook maar we kunnen er niet meteen een grauwe van maken. De vogel vliegt er wer weg maar las hij even draait valt de lichte onderkant op. Dat zou zomaar een vale kunnen zijn! Helaas vliegt de vogel te ver weg om hem zeker af te maken. Al snel vliegt weer een nieuwe jaarsoort de scoop binnen. Een grote jager die zich steeds beter laat bekijken.
Op den duur vliegt hij vlakbij en kan ik ook nog zien dat ze op hun kenmerkende manier de meeuwen lastig vallen. Erg leuk om zo dichtbij mee te maken! De aandacht wordt al weer snel afgeleid door opnieuw een vaaltje. Als dit beestje bijna weg is ontdek ik nog een vaaltje op dezelfde plek waar ze tot nu toe allemaal ontdekt waren. In totaal komen er vier vaaltjes langs waarvan ik van twee toch bewijsplaatjes kan maken.
Wat ook leuk is, is een zeekoet die mooi dichtbij langs komt. Ik dacht eerst dat het een alk was maar dankzij commentaar op Waarneming.nl weet ik dat het toch een zeekoet is. Voor mij een stuk leuker omdat dat wel een nieuwe jaarsoort is. Ik heb daar ook wat platen van kunnen schieten.
Een andere nieuwe jaarsoort is een waarschijnlijk 1e kalenderjaar drieteenmeeuw. Een kauw op de dijk zorgt voor wat opschudding want het beestje heeft een rode snavel! Helaas blijkt het toch een gewone kauw te zijn. Een andere leuke nieuwe jaarsoort is een parelduiker. Eerst kan ik de vogel maar niet vinden maar met de verrekijker lukt het tenslotte toch om hem net op het nippertje nog in beeld te krijgen. De paar uurtjes zijn zo om en als Niels de Schipper naar huis gaat vraag ik of ik mee mag rijden. Dat mag gelukkig en zo zijn de leuke zeetrekuurtjes afgesloten. Toch leuke dingen gezien! In de auto krijg ik nog een telefoontje van Izak, die heeft mogelijk een steppekiek ontdekt. Helaas zijn ze die al uit het oog verloren en wordt hij ook niet meer terug gevonden.