vrijdag 30 december 2011

Een geweldige afsluiting van het jaar 2011: alsnog de giervalk!

Onregelmatig werd de giervalk gezien bij de Autrichepolder in Zeeuws-Vlaanderen. Ik had zelf al het idee dat als je daar een dagje rond zou rijden je een grote kans zou hebben op een giervalk. Dat klopte ook om half vijf werd ik bij de kassen gebeld door Edward. De giervalk was vandaag (goed) gezien en als hij morgen weer gemeld werd wilde hij erheen. Hij zou me dan bellen en dan zou ik heel snel naar huis fietsen om bij de stoplichten te staan. Vanmorgen was ik dus al een beetje zenuwachtig of het zou gaan gebeuren. Op het werk vraag ik meteen om toestemming om als ik dus een telefoontje krijg, meteen weg te kunnen sprinten. Het is geen probleem en opgelucht ga ik meehelpen om de reserveplanten op het pad te zetten. Ik gokte dat rond 11 uur ongeveer de vogel teruggevonden gaat worden. Om kwart over tien houden we pauze. Zou de vogel nog wel ontdekt worden? Om half elf klinkt opeens de mij welbekende riedel van mijn mobiel. Het is Edward, "Hij is gezien dus we gaan er maar heen". Ik zeg dat ik er meteen aan kom. Ik brul nog snel over mijn schouder dat ik weg ben en ik ren de kas uit. Snel stap ik op mijn fiets en ik cross naar huis. Wel lastig met tegenwind en dus kom ik nogal 'zwaar ademend' thuis. Snel graai ik alle spullen bij elkaar, doe ik andere schoenen aan en weg ben ik. Bij de stoplichten staat Edward al te wachten. Hij staat er al een kwartier want hij was sneller dan verwacht en ik was langzamer (dat had ik al een beetje verwacht). Met moeite komen we door de tol geen (die hoe schandalig! geen pinmogelijkheden bezit!) met het laatste contante vijfje wordt de heenreis betaald. Dat wordt pinnen in Zeeuws-Vlaanderen. Als we op de plaats van bestemming aankomen horen we dat de vogel net weggevlogen is. Dat is balen, maar we blijven nog vol goede moed. Ik zie iets van tien auto's met Belgen en ook nog een paar Nederlanders. Wij zoeken de fabrieksgebouwen en de velden van het Sas van Gent af, maar het levert behalve vijf patrijzen niets op. Het Sas van Gent hebben we nu wel gezien dus we gaan ook naar de Autrichepolder. Daar staan zo'n vier auto's met Belgen. Ze zijn uitgestapt met telescopen, maar dat zegt niet zoveel. We vragen of hij er zit, maar tegen de verwachting in antwoorden ze in uitstekend Vlaams "Ja, hij zit teegjen die zandhopen, halfverweegje met z'n rugj naar ons toe)". Dat is boffen! Ik mag even bij de vriendelijke Belgen door de scoop gluren en hij is binnen! Het is nog wel behoorlijk ver en aangezien er een mogelijkheid is om dichterbij te komen gaan we dat ook doen. Als we ons daar geïnstalleerd hebben wordt het alleen nog maar beter. Door de scoop is de vogel fantastisch te zien.
Hij zit volkomen op zijn gemak en besteedt totaal geen aandacht aan ons. Hij gaat zich uitgebreid poetsen en terwijl hij dat doet kunnen we pas goed te kenmerken zien. Van top tot teen: een bruine kop met lichte wenkbrauwstreep, typische valkentekening met bruine baardstreep, een snavel met blauw/grijze washuid, een zeer zwaar gebandeerde borst en buik met roodbruine strepen en bruine vleugels met zwarte spikkeltjes, zeer grote, dikke en zwaarbevederde poten maken het plaatje compleet. Wat een vogel! Het formaat valt natuurlijk het meeste op. Het formaat is minimaal dat van een buizerd. Wat ook een opvallend kemerk is, zijn lichte strepen op het achterhoofd. Volgens mij geen kenmerk dat 'des giervalks' is, maar deze heeft het wel.

Die poten kunnen we extra goed zien als de vogel besluit om ook daaraan aandacht te besteden. Een voor een haalt hij ze tevoorschijn en geeft ze een goede poetsbeurt. Dat ziet er erg leuk uit.


We staan nu al best lang naar de vogel te kijken, maar vervelen doet het niet! Toch moeten we ook weer eens een keer weg. Edward geeft ons nog 20 minuten en dan gaan we weg. Jammer, denk ik dan heb ik hem niet vliegend gezien... Bijna op hetzelfde ogenblik vliegt de vogel op! De vogel heeft aanmerkelijk snellere vleugelslagen dan een buizerd zou hebben, maar toch gaat het een stuk langzamer dan je een slechtvalk zou zien doen. Toch erg gaaf om te zien zo'n zwaar bakbeest die zich verplaatst.

Een eindje verder strijkt te vogel neer. Dit is een mooie afsluiter van de waarneming en tevreden gaan we naar de auto terug. Daar wacht een nieuwe verrassing want door de auto's kunnen wij er niet meer uit. Gelukkig lukt het toch en kunnen we met een zeer bevredigende waarneming weg gaan. Onderweg wordt de auto even volgetankt en nog tien euro extra gevraagd om weer terug door de tol te kunnen. Een hele leuke afsluiting van 2011. Hopelijk wordt 2012 ook zo'n leuk jaar!