maandag 28 mei 2012

Een deel van de Big Dip goedgemaakt...

Tijdens de Big Dip zei ik al in de auto dat wanneer we de terekruiter zouden missen, die vast nog wel een keer in Zeeland zou komen. Later had ik nagekeken hoe groot die kans was dat dat zou gebeuren en ik zag dat van alle gevallen van terekruiter er 25% in Zeeland gezien was. Een behoorlijk percentage dus. Ik had dus alle hoop dat in de toekomst er wel ergens een terekruiter zou opduiken. Dat bleek ook zo te zijn. Op zondag ontdekte Bram Rijksen een terekruiter in de Prunje. Op maandag wilde ik proberen mijn ouders zo ver te krijgen dat ze me er even langs brachten. Maandag was ik de hele middag en een deel van de avond kwijt aan familieverplichtingen bij het Veerse Meer, maar 's avonds wilde mijn vader wel even met me rijden. Op de heenweg zien we met leedvermaak en lichte bezorgdheid (wij moeten ook nog terug) de traag rijdende file auto's op de Deltaweg. Bij de Zeelandbrug staat de brug open, maar als wij aankomen rijden gaat hij al weer naar beneden. Als we eenmaal op Schouwen zijn, zijn we ook vrij snel op de plaats van bestemming. Er staat nog een klein groepje vogelaars waarvan ik Marcel Klootwijk herken. Verder zijn het voornamelijk Belgen. De terekruiter wordt me aangewezen en deze nieuwe soort voor de levenslijst is binnen. Mijn vader en mijn zusje nemen ook even een kijkje door de scoop en ondertussen schroef ik het 50 mm lensje op mijn toestel om te gaan digiscopen. Helaas blijkt het licht voor digiscoopplaatjes erg slecht. Het komt er uiteindelijk op neer dat ik erg donkere en onscherpe plaatjes heb. Met één plaatje ben ik toch, gezien de omstandigheden, wel tevreden. Op de computer maak ik hem nog wat donkerder zodat ik een leuk silhouet plaatje heb.
De bekende opgewipte snavel is zo duidelijk te zien. Overigens zijn de foto's geen indicatie voor wat je kunt zien. Door de scoop is het steltlopertje erg leuk te zien en alle kenmerken zijn goed zichtbaar. Dit is en blijft toch één van mijn favoriete steltlopers! Om negen uur gaan we weer terug. We vrezen een late thuiskomst door file, maar dat valt erg mee. De grootste drukte is al weg en we kunnen redelijk doorrijden. Op de radio horen we dat tussen Vlissingen en Bergen op Zoom maar liefst 25 km file staat. Wij rijden door Goes om deze file te missen. Sommige autobestuurders zijn dom en doen dat niet. Zij rijden rechtdoor en komen in een traagrijdende stroom van auto's terecht. We maken nog even een omweggetje om de file te bekijken, die hebben wij mooi gemist! Gelukkig heb ik nu toch die Terekruiter binnen. De Big Dip is al een beetje gecompenseerd!

vrijdag 18 mei 2012

Big Dip

Foto's van de vogelaars zijn van Bart Schot tenzij anders vermeld.
Vandaag is de grote dag. Zoals ik gisteren al heb gezegd hopen we heel wat goede soorten te zien. Van de vier echt zeldzame soorten is de Terekruiter nog het minst bijzonder. Het meest zeldzame is de Bairds strandloper. Om kwart voor vier stap ik in de auto. Peter Goedbloed zit aan het stuur. Bart Schot en Marc Goedbloed gaan ook mee. Met behulp van twee mobieltjes wordt de route bepaald. De routebepaling geeft soms wat problemen, maar uiteindelijk komen we toch in Deventer aan. Dan wordt het zoeken naar de Bairds.

V.l.n.r. Ik en Peter
V.l.n.r. Peter en Marc
 Helaas loopt er wel een ooievaar (nieuw voor de jaarlijst), maar de Bairds is nergens te zien. Uiteindelijk moeten we wat gedeprimeerd vertrekken. Hopelijk is dit geen slecht voorteken! We blijven optimistisch en er wordt nog flink gelachen in de auto.
Bij het locale tankstation wordt de eerste tankbeurt gedaan. De benzine is hier 20 cent goedkoper per liter dus dat scheelt nogal. We gaan nu naar de woestijnplevier. Het is een behoorlijk eind rijden, maar opeens zien we wel heel erg veel water, we staan op de afsluitdijk!! (normaal ben ik geen voorstander van het overmatig gebruik van uitroeptekens, maar hier is dat toch wel op zijn plaats) Er is iets fout gegaan met de Tomtom en we besluiten nu om voorlopig de woestijnplevier en terekruiter te laten schieten en eerst de grote franjepoot te doen.Terwijl de route wordt uitgestippeld maken Marc en ik wat foto's van de visdieven die daar jagen.
Als de twee eerste vogels gemeld worden kunnen we altijd nog zien. In de auto is het wederom erg gezellig.
Verrekijker klaar voor de keizerarend!
We zien ettelijke buizerds en ook nog een paar ooievaars. Uiteindelijk komen we aan in de legendarische Ezumakeeg. Helaas blijkt al snel dat de grote franjepoot ook weg is. Weer een dip!
Peter en Marc zijn druk bezig om te zoeken
We vermaken ons een beetje met een blauwborst en wat rietzangers.
Een blauwe reiger komt over en ik kan een hele leuke foto maken.
Als we hier zijn uitgekeken gaan we naar een ander deel van de Ezumakeeg. Onderweg komen we nog een mooie rietgors tegen. In het andere deel zitten meer steltlopers, waaronder een grote groep bontbekken en vier Temmincks strandlopers.
Helaas geen kemphanen want daar zou de grote franje wel eens bij kunnen zitten. Als we hier zijn uitgekeken gaan we overleggen wat we zullen doen. Uiteindelijk besluiten we om een gemelde grauwe klauwier te gaan vinden. Redelijk snel komen we ook daar weer aan. Het is een erg mooi gebied, maar geen grauwe klauwier. Een raar roepende en vliegende vink brengt ons even in verwarring, maar het blijkt gewoon een vink te zijn. Op de terugweg ontdekt Peter nog een bonte vliegenvanger. Als we weer terug zijn bij de auto gaan we als laatste soort hier een roodkopklauwier twitchen. Als we daar aankomen is er (uiteraard) geen roodkopklauwier te bekennen. Hier moeten echter ook ergens morinelplevieren zitten dus dan gaan we die maar zoeken. Aan een behulpzame local vraag ik waar ze precies zitten en hij wijst het me precies aan. Zonder veel moeite komen we daar ook aan. Dan begint het zoeken. Ik loop de hele akker langs om in alle geulen te kijken. Opeens zie ik de groep vogelaars (ongeveer vijf man) als één man naar voren lopen. Daar moet ik meer van weten! Ik ren naar voren en ik vraag aan Peter of ze de morinellen gevonden hebben. Dat is zo, Bart heeft ze ontdekt. At last! Eindelijk toch een soort die wel lukt! We komen steeds dichterbij en uiteindelijk kunnen we ze mooi zien.
Het blijven ondanks alles toch hele mooie beestjes! In totaal tellen we 11 morinellen. Heel gaaf is het om ze zo in een groep bij elkaar te zien. Bart, Marc en ik liggen al redelijk dichtbij en de morinellen komen zelfs naar ons toe gelopen! Helaas komt het niet zo ver want we worden teruggefloten door Peter, de boer van wie het land is heeft liever niet dat wij ongevraagd op zijn land rondkruipen en auto's op het betonpad parkeren. Daar heeft hij natuurlijk wel gelijk in... Overigens is het wel een schappelijke kerel want we zouden gewoon foto's mogen maken als hij niet moest spuiten. Als we weer terug bij de auto zijn horen we van een andere vogelaar dat de morinellen opgevlogen zijn dus het had sowieso niet meer gekunt. We gaan dus toch met een goede afsluiting terug en op zoek naar de eerste de beste MacDonalds. Bij de Coop wordt bier gehaald en plegen een aantal deelnemers aan onze Big Dip een plasje. Ik blijf op de auto passen, ondertussen de tijd verdrijvend met Angry Birds. Rond vijf uur ontdekken we onze eerste MacDonalds.
Ik bestel een milshake, met friet en een Big Mac. De beste afsluiting van een goede Dip Dag! Moet je niet vreselijk balen na zoveel dips? Misschien wel, maar wij deden het in ieder geval niet. Het was gezellig in de auto en al die steltlopers komen nog wel een keer in de Prunje (of natuurlijk het Bokkegat!).

donderdag 17 mei 2012

Middagje voorjaarsWK

Vandaag heb ik vrij omdat het Hemelvaartsdag is. 's Ochtends ga ik naar de kerk, maar 's middags heb ik tijd om te vogelen. Mijn ouders moeten ook ergens op Walcheren zijn dus ze kunnen mij afzetten bij Westkapelle. Ik wil er graag naar toe omdat er een gestreepte strandloper zit en een kleine burgemeester die ik graag op de foto wil zetten. Als ik ben afgezet zie ik meteen Marc en Peter Goedbloed. Ik maak een praatje en ik hoor dat de streep niet meer gezien is. Ze hebben nog wel iets anders interesants te melden, namelijk dat zij morgen naar het noorden van het land gaan om in ieder geval de bairds strandloper, grote franjepoot, terekruiter en woestijnplevier te doen. De vraag is of ik misschien ook mee wil. Ik sta voor een dillemma want ik had morgen al afgesproken dat ik naar Breskens zou gaan en het wordt een hele goede Oostenwind. Uiteindelijk geeft de zeldzaamheid van de soorten de doorslag, wanneer immers krijg je de kans weer om een bairds strandloper en een adult zomerkleed grote franjepoot te zien? Voorlopig blijven we op Westkapelle vogelen. We checken het Vroon maar dat levert alleen twee krombekjes op, nieuw voor de jaarlijst. Aan de andere kant bij de K. de Vosweg komen we Ies en Hannah Goedbloed tegen. Ook daar kijken we het gebied af en we vinden nog de twee strandplevieren die hier al een tijdje zitten. Een goede Walcherensoort! Daarna reizen we af naar de zeedijk voor de burgemeester. Helaas reageert er geen kleine burrie op het door mij meegebrachte brood. Dan maar naar het opslagterrein Erika. Daar zit niet zo veel, maar wel een mooie tapuit die zich goed laat fotograferen.
Behalve dat komen we ook Pieter Beeke nog tegen op het parkeerterrein. Hij vertelt ons dat hij toevallig de kleine burrie bij Domburg over zijn auto zag vliegen en ook dat hij de gestreepte strandloper herontdekt heeft! Dat is goed nieuws dus we vertrekken naar het Vroon. Daar kunnen we de streep prachtig zien. Een nieuwe soort voor mij, waar ik al lang op wachtte. Ik maak leuke foto's en met een tevreden gevoel kan ik weer instappen in de auto en gaan we naar huis.
Gelukkig vinden mijn ouders het goed dat ik morgen niet naar Breskens, maar naar Groningen ga en kan ik afspreken met Peter en Marc dat ze me samen met Bart Schot op zullen halen bij de carpoolplek bij de Vierwegen. Hopelijk komt er morgen een knallend verslag van wat we gezien hebben!

Zuidelijke soorten

Nog steeds is het vakantie. Gisteren heb ik Edward opgebeld om te vragen of hij vandaag ging vogelen. Hij wist het toen nog niet en hij zou het me nog laten weten, dat was afhankelijk van het weer. Het weer bleek goed te gaan worden dus we gingen vogelen. Om acht uur stap ik bij Edward in de auto. Qua soorten staan twee koereigers en een hop op de planning. De koereigers zitten bij de Hoogerwaardpolder en daar gaan we dus eerst naar toe. Bij tankstation De Meeuw wordt zoals gewoonlijk getankt en niet lang daarna zijn we op de plaats van bestemming. We zoeken het gebied grondig af want ze zijn nogal vliegerig en ze kunnen dus overal zitten. We vinden ze alleen niet. Inmiddels rijden we het Brabantse deel binnen. Al snel zien we opeens twee witte vlekken tussen de koeien zitten en dat blijken de koereigers te zijn. Nieuwe soort is eindelijk binnen! Ze zitten ver weg, maar desalniettemin zijn ze heel erg mooi omdat ze in zomerkleed zijn en dus sierveren hebben. Door het slechte licht en de afstand komen we alleen niet verder dan bewijsplaatjes. Gelukkig veranderd dat als de meeuwen gaan vliegen en de koereigers mee komen. Ze komen onze kant op, de fototoestellen worden klaargehouden.
Ze komen aardig dichtbij, maar ze gaan tenslotte weer landen. Wel een stuk dichterbij dus de foto's worden er ook meteen beter op. Uiteindelijk kan ik een paar plaatjes schieten waar ik zelf heel tevreden over ben.

Het fotograferen wordt trouwens bemoeilijkt door een kudde jonge koeien die nieuwsgierig voor ons staan. Als ze dan ook maar stil bleven staan... Helaas doen ze dat niet zodat ik steeds weer een nieuwe opening tussen de koeienpoten moet vinden. Als we klaar zijn gaan we weer door.


In Zuid-Holland is een hop gezien en daar gaan we nu naar toe. Als we op de plaats van bestemming zijn aangekomen wordt ik al meteen verwelkomt door een lelijk mormel van een Engelse bulldog die in de auto dreigt te springen. Gelukkig heeft het baasje nog wel zoveel hersens dat hij de riem zo ver nog niet laat vieren. We praten kort met een andere vogelaar die gaat vertrekken en die dus de hop al gezien heeft. Hij verteld ons waar we hem kunnen vinden. Hij waarschuwt ons wel voor de grote hoeveelheid honden die er in dit gebied worden uitgelaten. Alle soorten en maten waaronder ook gemuilkorfde pitbulls... Gelukkig lijken wij daar in eerste instantie weinig last van te hebben. We ontmoeten nog twee andere vogelaars en we gaan verder richting de hop. Het duurt gelukkig niet lang of we zijn bij de plek van de hop. We zien een aantal vogelaars weglopen dus we nemen aan dat de hop daar niet meer zal zitten. Ik kijk hen met de verrekijker na om te zien of er bekenden tussen zitten. Opeens vliegt de hop mijn beeld binnen, zet zijn kuif even helemaal uit en gaat dan foerageren. Heel erg gaaf! Het is mijn allereerste hop en hij voldoet aan alle verwachtingen, wat een mooie vogel! Gelukkig kunnen we redelijk dichtbij komen en beginnen we foto's te maken. Ondertussen zijn de andere vogelaars ook omgekeerd zodat de hop van twee kanten onder vuur wordt genomen. Dat levert wel grappige platen op. Mijn leukste plaat is die van een hop en een fotograaf samen.
Wij worden echter natuurlijk ook van de andere kant op de foto gezet en deze onderstaande foto's laten goed de situatie zien.


Fotograaf Marian Barendtszen (rechts Edward en Ilona, ik lig in het midden)
Fotograaf Kees van Rij
Fotograaf Loes Willebrand
Helaas moet er net een Chinook helikopter laag overvliegen en de hop vliegt op en verdwijnt. We zoeken nog een poos, maar we vinden hem niet terug. Intussen hebben we al een beruchte hondenbezitter gezien met maar liefst 30 honden! Op weg naar de hop toe zagen we trouwens ook al een vrouw met acht honden, blijkbaar vrij normaal daar. Gelukkig hadden wij er bij de hop weinig last van. We zoeken nog een poos naar de hop, maar we vinden hem niet meer terug. Toch kunnen we na deze waarneming tevreden terug. Edward heeft intussen een sms'je gekregen dat in de Augustapolder bij Bergen op Zoom een zwarte ibis gemeld zou zijn. Omdat we verder toch niet zo veel meer soorten te 'doen' hebben gaan we daar heen. De Augustapolder blijkt lastiger te vinden te zijn dan we dachten, maar gelukkig lukt het ons toch om er te komen. Een snelle check over de eerste plasjes die we tegenkomen levert nog niets op. De plasjes die daarna komen leveren wel wat op. Één blik door de kijker toont meteen een mooie zwarte ibis, niet te missen in het groene landschap. Weer een nieuwe soort binnen! We bekijken hem een tijdje, maar omdat hij nogal ver weg zit zijn de foto's niet zo veel. Daarom gaan we met de auto een eindje terug en kunnen we over een voetpad dichterbij komen. Als we echter op de plaats zijn waar de ibis stond, zien we geen ibis. Wel een zomertaling, die was nog nieuw voor de jaarlijst. Ons zoeken levert nog steeds geen ibis op. Waarschijnlijk is de vogel weggevlogen toen we hier naar toe reden. Jammer, maar we hebben hem in ieder geval gezien.


Als we weer in de auto zitten krijgen we een sms'je van Mark Hoekstein met meer informatie, hij heeft de ibis ongeveer 8 minuten nadat wij hem voor het laatst zagen! We rijden naar de plaats die hij aangeeft en we lopen de dijk op om zo een beter overzicht te hebben over het gebied. Terwijl Edward even met Mark belt, bekijk ik het gebied goed door de verrekijker. Net als Edward tegen Mark zegt dat de ibis nergens te bekennen is, komt opeens een grote vogel aanvliegen. Dat is de zwarte ibis! Ik ben nu ook in de gelegenheid om een vluchtplaatje te schieten. Gaaf om hem ook in de vlucht te zien!
De vogel strijkt neer en gaat foerageren. De vogel is nu dichterbij dan we hem eerst hadden dus dat levert nog een redelijk acceptabel plaatje op.
Ondertussen kletsen we wat met Corstiaan Beeke die ook is gearriveerd. Net als ik zal hij volgende week ook op kamp gaan dus het is te hopen dat er niet al te veel zeldzaams ontdekt wordt! Als we weggaan komen Marcel Klootwijk en Roger Joos net aan. Op de terugweg doen we de koereigers nog even, maar die lopen nu verder weg dus dat levert geen beter platen op. Met een tevreden gevoel kunnen we naar huis gaan. We hebben drie mooie zuidelijke soorten gezien, waarvan de hop natuurlijk wel de topper was.