donderdag 28 juni 2012

Een geslaagde twitch in het hoge Noorden!

Deze week is mijn vakantie begonnen. Dinsdag wilde ik met Edward naar de Vale gier in de ENCI-groeve, maar helaas was die gevlogen voordat wij weg konden gaan. 's Avonds hadden we nog wel een zeer geslaagde nachtzwaluwexcursie onder leiding van Ton Bakker. Drie nachtzwaluwen hoorden we zingen. Daarnaast zagen we ze ook nog vliegen en ontdekte Mark Hoekstein tot twee keer toe een zittende nachtzwaluw op een tak. Een welbestede avond dus. Tijdens die avond heb ik ook met Edward nog afgesproken dat we donderdag in Drente slangenarenden gingen 'doen'. Gelukkig waren ze woensdag nog gezien zodat niets in de weg stond om morgen weg te gaan. Om zeven uur haalt Edward me op bij de stoplichten.

Onderweg zijn we van plan om eerst langs de bergfluiter bij de Veluwezoom te gaan en daarna willen we door naar de Dwingeloose hei, daar zitten sinds kort twee slangenarenden. Als we de auto na een lange reis parkeren bij de bergfluiterplek horen we nog geen bergfluiter. Ook een zorgvuldige zoektocht levert niets op. Op de hei zien we wel een groepje boomleeuweriken die zich nog leuk laten fotograferen.
Ook nog twee boomvalken, maar helaas geen bergfluiter. Ook geen gewone fluiter trouwens, dat is jammer want beide fluiters zijn voor mij nog een nieuwe soort. Uiteindelijk moeten we onverrichter zake terugkeren naar de auto. Hopelijk is dit geen voorbode voor een dip! Net als we weg willen rijden komt opeens iemand aanlopen met een verrekijker om zijn nek. Dat kale hoofd ziet er wel heel bekend uit! Het is Herman van de Brand, hij is met zijn vrouw en hond op vakantie bij de Veluwezoom. Je zal hem ook eens een keer niet tegenkomen! We maken een gezellig praatje, maar ook hij heeft vandaag en gisteren nog geen bergfluiter gehoord. Even later zitten we alsnog in de auto op weg naar de slangenarenden.

Het is opnieuw erg lang rijden. Gelukkig kunnen we dankzij de aanwijzingen van Wietze Janse zonder moeite een parkeerplaats vinden bij camping de Noordster. Daar vandaan lopen we (alweer op aanwijzingen van Wietze) richting de Davidsplassen. We gaan daar links en we lopen een langs de hei verder tot we uiteindelijk bij een ingang tot het gebied komen. Er loopt een grindpad de hei in en daar lopen wij over. Ik heb dankzij de hulp van anderen ongeveer te horen gekregen waar je het beste kunt gaan staan. Uiteindelijk gaan we langs het pad in het gras zitten. Het scannen begint. Het is bloedheet op de hei. Dat resulteert in zweetdruppels, maar ook in hittetrillingen. Na lang zoeken slaag ik er in een 'buizerdachtige' op te pikken. Helaas komt de vogel niet dichtbij genoeg om hem 'af te maken'. Het zou wel eens een wespendief geweest kunnen zijn, aan de manier van vliegen te zien, maar helaas kunnen we dat niet met zekerheid zeggen. Een tijd later pik ik weer twee buizerdachtigen op. Edward volgt de ene en ik de andere. Edwards vogel is fanatiek aan het bidden... Helaas is dit opnieuw weer te ver weg om zeker te zijn en buizerds kunnen ten slotte ook bidden. Als laatste komt er eindelijk een vogel die we wel af kunnen maken, een buizerd. Omdat alle vogels ongeveer bij de Davidsplassen vliegen besluiten we om die kant op te gaan.

Onderweg komen we een andere vogelaar tegen. Het blijkt Jan Vriend te zijn, een lokale vogelaar die zeer scherpe ogen heeft. Hij heeft daarnet allebei de slangenarenden gezien. Dat is aan de ene kant balen omdat we ze niet gezien hebben, maar aan de andere kant is het ook hoopgevend omdat ze al gezien zijn. Hij verteld ons dat het pad waar we net stonden toch de beste plek is om een slangenarend te zien. We lopen samen met hem dus weer terug. Onderweg wijst hij ons nog even twee adders aan.
Het voedsel hebben we dus al gezien, nu de eter nog! Edzard Osinga, vergezeld van een Canontoestel loopt ook mee. Als we op het pad lopen waar we net al gelopen hadden zegt Jan opeens dat hij een slangenarend ziet. Dat zou mooi zijn! Het is even goed kijken, maar ik slaag er in om hem in de kijker te krijgen. Bingo! Nieuwe soort binnen! Snel zet ik hem in de scoop en kan Edward ook snel even kijken zodat hij hem in ieder geval ook heeft. Door de scoop is de vogel geweldig te zien. Het is de lichtste vogel en dat is (naar mijn smaak) ook de mooiste. We volgen de vogel nog een tijdje, maar uiteindelijk neemt de vogel een duik naar de grond. Daar komt hij voorlopig niet meer vandaan. Terwijl we dichterbij lopen praten we wat met Jan en Edzard. Uiteindelijk zien we de vogel opeens weer aan de andere kant van het pad vliegen. Snel heb ik hem weer in de scoop en ik kan hem volgen totdat hij in een boom landt. Het is ver weg, maar desondanks kunnen we toch de lichte kop goed zien. Als de vogel op den duur bijna niet te zien is gaat Jan Vriend weg. Heel erg bedankt voor de hulp! Edzard vindt het ook welletjes dus uiteindelijk gaan Edward en ik met z'n twee├źn verder het gebied in. Als het goed is moet er verderop nog een zandpad zijn en daar gaan we naar toe. Als we er bijna zijn roept Edward opeens "Daar vliegt ie!". Onverwachts duikt de slangenarend vlakbij op. Snel de fototoestellen in de aanslag en klikken maar. We hebben wel bijzonder veel geluk. De vogel draait en komt op ons af. Uiteindelijk vliegt hij op ongeveer vijftien meter over ons heen. Super gaaf! Dit worden unieke platen! Achter ons draait de slangenarend nog een paar rondjes maar glijdt dan van ons af en is weg. Het is niet erg wij hebben veel meer dan we hadden durven hopen. Dit zijn sowieso de beste platen van een slangenarend dit jaar tot nu toe en in Nederland worden niet zo heel veel betere platen van slangenarenden gemaakt.
We hebben hier ontzettend veel geluk mee. Zeer tevreden lopen we terug. De slangenarend komt onderweg op afstand nog een keertje langs, maar zo mooi als we hem al gezien hebben zullen we niet snel meer mee maken. Op de terugweg richting de Davidsplassen haalt een boomvalk ons nog in. Bij de Davidsplassen komen we een andere vogelaar tegen. De slangenarend die wij al eerder in een boom zagen zitten, zit daar nog steeds. Hij zit mooi vrij en is door de telescoop geweldig te zien. Ook de uilenkop kunnen we nu goed zien. We hebben nu echt alles gezien van de slangenarend. We kunnen heel tevreden terug gaan naar de auto. Deze twitch is, ondanks de eerdere tegenvaller volkomen geslaagd! Bij de Dwingelose hei moeten ook nog grauwe klauwieren zitten en daar gaat we nu naar toe. Helaas lukt het ons niet die te zien. Wel zien we nog een mooi mannetje geelgors.
Het is half zeven als we vertrekken. Behoorlijk laat, maar we hebben onze tijd nuttig besteed! Het is nog een aardige eind rijden, maar we kunnen wel met een goed gevoel naar huis. Om kwart voor negen luisteren we nog naar de voetbal. We horen dat Balotelli een onverwachtse goal maakt en dan ben ik weer thuis. Eerst haal ik mijn zusje op van een klassenavond en daarna zie ik tot mijn verbazing dat Balotelli er nog een tweede goal aan toegevoegd heeft. Tijdens het bewerken van de foto's kijk ik nog met een half oog mee naar de tweede helft. Op waarneming.nl zie ik dat de bergfluiter om 12 uur nog 10 minuten aanwezig was. Jammer hoor, maar ik heb toch absoluut geen dipgevoel!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten