dinsdag 31 juli 2012

Weer thuis...

Bonapartes strandloper


Ik heb een aantal dagen mijn blog niet bijgewerkt dus daarom pak ik maar meerdere twitches in een keer. Vrijdag kwamen we thuis van vakantie. Qua vogels had ik niet veel gemist, een Amerikaanse goudplevier in de Prunje was de belangrijkste soort en die zat er nog. De volgende dag was het meteen raak. Om vijf uur werd door Pieter Dhaluin een Bonapartes strandloper ontdekt op Zeeuwsch-Vlaanderen. Meteen bel ik Edward en niet lang daarna rijden we weg. Als we op de plaats van bestemming aangekomen zijn kunnen we de vogel meteen zien. Een dag nadat ik terug ben meteen een nieuwe voor de lifelist! Onder de ongeveer tien 'kijklustigen' herken ik Alwin Borhem en Pieter Beeke. Alwin heeft deze soort natuurlijk hard nodig voor zijn recordpoging voor de Nederlandse jaarlijst. Zeer tevreden kunnen we uiteindelijk wegrijden. Door de scoop hebben we alles uitstekend kunnen zien. Door de afstand zat een foto er helaas niet in, maar het is niettemin toch een nieuwe soort!

Aziatische goudplevier

Op maandag wil mijn moeder met me langs de Prunje. Zo hoop ik de Amerikaanse goudplevier alsnog binnen te halen. Ik heb wel een deja-vu met vorig jaar, toen bleef een Aziatische goudplevier ook net zo lang zitten tot ik weer terug was van vakantie. Hopelijk is deze Amerikaan net zo aardig! In het begin kan ik de vogel nergens vinden. Ik scoop de plek tien keer af, maar nergens zie ik ook maar een goudplevier lopen. Daarom bel ik Edward even om te vragen of dit wel de juiste plek is. Dat blijkt zo te zijn, verder zoeken maar weer... Opeens zie ik hem in beeld lopen! Snel check ik alle kenmerken en ik scoop nog een klein stukje door om daarna weer terug te keren. Dan is de vogel opeens weer verdwenen! Een tijd lang blijf ik zoeken tot ik hem opeens weer zie lopen, niet ver van de plaats waar ik hem eerst zag. Snel ren ik onderlangs de dijk tot de plaats waar ik vermoed dat hij zit. Als ik omhoog ga is er echter geen spoor van de vogel meer te bekennen. Uiteindelijk moet ik dus zonder foto terugkeren. Met een dubbelgevoel zit ik in de auto. Ik heb hem dan wel, maar een foto vind ik toch ook altijd wel heel erg fijn. Toch mag ik niet klagen, het is de tweede nieuwe soort al nadat ik net drie dagen in Nederland terug ben!

Vale gier en kwak

De volgende dag ben ik vroeg klaar met werken. Dat is maar goed ook. Thuis zie ik dat er een vale gier tp is gemeld bij Brabant. Daar moet ik heen! Snel bel ik Edward op om te vragen of hij gaat. Dat is net op tijd. Hij ging inderdaad, maar hij ging om half vijf weg en ik bel om kwart over vier. We spreken af dat ik informatie over de locatie op zal zoeken en dat we elkaar rond tien over half vijf zien bij de Vierwegen. Om tien over half vijf zit ik bij Edward in de auto. De vale gier gedraagt zich keurig en blijft netjes zitten op de plaats waar hij hoort. Zonder al te grote verkeersproblemen komen we in Zeeland aan. Dat blijkt een plaatsje te zijn in Noord-Brabant. We zien een aantal vogelaars staan en daar gaan we dan ook naar toe. Als ik vraag waar hij zit kijken ze me enigszins spottend aan en zeggen "Zie je dat niet?". Dan moet hij wel erg dichtbij zitten! Dat is zo, hij zit vlakbij. Wat een enorm beest! Snel maak ik de eerste bewijsplaatjes, maar dat duurt niet lang.
De vogel vliegt weg. Nu kan ik de enorme spanwijdte ook goed zien. Ik wilde deze soort in Frankrijk scoren, maar in Nederland is natuurlijk ook prima! Als het goed is is de vogel gaan zitten in een boom verderop en daar gaan we dan ook heen. Net als we tegen elkaar zeggen dat we er nu toch zo ongeveer zouden moeten zijn, zien we hem zitten. Het is grappig om te zien dat de vogel van de boomblaadjes aan het eten is.
Toch zit hij voor foto's niet helemaal lekker. Daar is iets aan te doen! We lopen het naastgelegen weiland in. Dit is beter! Van een afstand van ongeveer 20 meter laat de vogel zich geweldig zien. we maken een aantal foto's, maar uiteindelijk moeten we ook weer door. We hebben nog meer op ons programma staan. Bij Grubbenvorst in Limburg bivakeren namelijk al enige tijd twee adulte kwakken. Voor mij zijn ze nog nieuwe en Edward had ze sowieso al op de planning staan. Zeer tevreden zitten we in de auto. Met zulke foto's kun je thuiskomen!
In Grubbenvorst is even zoeken, maar dan zijn we uiteindelijk ook op de plaats van bestemming. Gelukkig wijst een daar aanwezige vogelaar ons de kwakken aan. Dat is ook wel nodig want de vogels laten zich helaas amper zien. Voor de lijst is het dus wel een nieuwe soort, maar er is niet veel aan te zien. We blijven nog een tijdje proberen om goede foto’s te maken, maar doordat de vogels zo verborgen zitten lukt dat niet erg. Uiteindelijk gaan we daarom maar weg. Toch mogen we zeker niet klagen. Een vale gier voor de ‘Zeeuwse lijst’ en levenslijst en ook een kwak voor de levenslijst! Binnen vier dagen heb ik dus vier nieuwe soorten binnen. Geen slechte score, ik ben dus gelukkig op tijd teruggekomen van vakantie!