vrijdag 19 oktober 2012

Een dagje vogelen op Westkapelle

Ik heb deze hele week geleerd aan mijn toetsen voor volgende week. Donderdag zag ik dat er leuke dingetjes gezien werden bij Westkapelle. Voor vrijdag werd goed weer voorspeld en de zuidelijke wind zou zo maar eens wat leuke zangertjes op kunnen leveren. Daarom zat ik om zeven uur in de trein naar Middelburg. Helaas had de trein vertraging waardoor ik op een paar seconden de bus miste. Na een uur gewacht te hebben kon ik alsnog vertrekken. Bij Westkapelle was het erg mistig. Onderaan de dijk liep ik richting 't Kiekuus. Toen de mist optrok werden grote groepen zangertjes zichtbaar de vrij constant overvlogen. Veel vink, ook een aantal keep en een aantal sijs. Een aantal rietgorzen mochten niet ontbreken, evenals een groot aantal graspiepers en uiteraard spreeuwen. Mezen vlogen er nog niet zo veel, maar die zouden later op de dag nog veel komen. 

Met zoveel zangertjes in de lucht voel je je niet zo lekker als je op de zeedijk staat. Voor hetzelfde geld is er op de begraafplaats een leuk zangertje te vinden zoals bijvoorbeeld een bladkoning. Daarom loop ik richting de begraafplaats. Het duur niet zo lang of ik ben gearriveerd. Ik doorzoek de hele begraafplaats grondig, maar er is niets bijzonders te zien. Dan valt mijn oog op een egaal bruin zangertje met opvallende oogstreep. Snel maak ik enkele foto's, maar helaas is daar weinig op te zien en is de vogel daarna ook verdwenen. Ik zoek alles nog een keer af, maar het heeft geen resultaat. Ik weet niet precies wat het geweest is, toch maar een tjiftjaf? Ik kom ook Corstiaan tegen en samen zoeken we nog een keer op de begraafplaats om daarna ook de camping er achter te doen. 

Ik ben hier nog nooit geweest, maar het ziet er veelbelovend uit. Dat blijkt ook wel want plotseling roept Corstiaan dat hij een bladkoning ziet. Dat is boffen en hier hoopte ik ook al een klein beetje op. Al snel heb ik hem ook in de kijker en kunnen we hem goed volgen. Hij roept niet, maar laat zich daarentegen wel prachtig zien. Eindelijk heb ik de felbegeerde foto's van een mooie vrij zittende bladkoning! 

Uiteindelijk raakt hij helaas ook weer kwijt. Wij klagen echter niet, met deze foto's mag je dik tevreden zijn! We doen hierna nog een andere camping, maar die levert niets op. Corstiaan moet naar huis dus hij zet mij af bij de Hogeweg en ik ga weer op eigen gelegenheid verder. In het Vroon zit weinig bijzonders. Het ruiterpad zou ook wel eens iets op kunnen leveren dus daar ga ik nu naar toe. Het ruiterpad ziet er inderdaad veelbelovend uit, door de bosjes trekken groepjes koolmezen. 
Het is duidelijk dat er vandaag een geweldige koolmezentrek aan de gang is. Zie bijvoorbeeld deze telling met een nieuw koolmezenrecord voor telpost Nolledijk. Toch blijven de echte leuke  hier soorten wel uit. Wel zit er een foeragerende grote bonte specht die zich nog op de foto laat zetten.
Af en toe komen er ook kepen in de boomtoppen zitten. Als afsluiter loop ik nog naar Camping Moens en doorzoek daar ook het gebied. Dan is het al weer tien voor vier en ik loop naar de bushalte. Het gaat regenen, maar gelukkig komt de bus al snel aan. Ik stap in en de bus vertrekt naar Middelburg. Al met al een leuk dagje Westkapelle met de bladkoning als hoogtepunt. 

woensdag 17 oktober 2012

Vakantie in Vallandry, Frankrijk 2012

EDIT: Vakantie heeft plaatsgevonden rond 15 juli

De zomervakantie is al weer een tijd geleden, maar omdat ik nu een keer zin heb om het verslag te maken ga ik dat maar even doen. Dit jaar gingen we met het gezin naar Vallandry, een dorpje in de Franse Alpen op ongeveer 2000 meter hoogte. Een vakantie naar Frankrijk gaf mij de hoop op vale gieren. In de database van Observado kon ik echter weinig hoopgevende waarnemingen vinden. Ik had verder niets voorbereid dus ik liet me graag verrassen.


Aankomst

Op dertien juli bereikten we ons vakantieadres. Na een paar misselijkmakende haarspeldbochten reden we het piepkleine dorpje binnen. We konden nog niet in het huisje dus ik ging maar eens kijken wat er aan vogels te zien was. Al heel snel zag ik de eerste rotszwaluwen die nestelden tegen een groot hotel aan. De onvermijdelijke zwarte roodstaart is ook al snel gevonden. Ik besluit er wat tijd in te investeren omdat ik verder toch weinig te doen heb. Uiteindelijk lukt het om hem een beetje leuk op de plaat te krijgen. 
Als ik in het dorpje loop zie ik in een raamkozijn boven een bar zeven jonge rotszwaluwen zitten die nog gevoerd worden. Dat ziet er erg leuk uit, maar helaas is het licht in de middag niet goed. Ik neem me voor om later een keer terug te gaan op een ochtend en te kijken wat er van te maken valt. Als we ’s avonds in ons huisje zitten kan ik voor de vakantielijst rotszwaluw, zwarte roodstaart, witte kwikstaart, vink en zwarte specht noteren. Ik ben benieuwd wat de vakantie me gaat brengen

De eerste dag

De volgende dag levert zoals verwacht een hele reeks aan nieuw vakantiesoorten op. Weinig spectaculairs, maar een aantal Europese kanaries rond het vakantiehuisje levert toch wat leuke plaatjes op. 
Ik ga ook langs bij de rotszwaluwen het is super om boerenzwaluwachtige voerdersessies nu ook bij rotszwaluwen te zien. Ik maak heel wat foto's. 
Ook levert het nuttige informatie op. Een vrouwelijke Franse ornithologue weet mij te vertellen dat in een natuurpark in de buurt een lammergier moet broeden. Dat is goed om te horen! Ik begrijp niet alles van wat ze zegt, maar met behulp van de Nederlandse vertegenwoordiger van de reisorganisatie hoop ik er wel uit te komen. Ik investeer ook nog in vluchtplaatjes van rotszwaluwen. Dat blijkt nog niet makkelijk, maar uiteindelijk heb ik toch wel iets om mee thuis te komen. 
Iets anders opmerkelijks is dat ik bij wijze van uitzondering wespendief een keer eerder heb dan buizerd. Overigens is dat de hele vakantie door ook opmerkelijk omdat ik ettelijke wespendieven zie, maar in totaal maar twee buizerds.

De volgende dag levert weinig nieuws op. Een groep van ongeveer vijftien kruisbekken is nog wel leuk om te noemen. Ook een raaf vliegt over ons vakantiehuisje en is een nieuwe vakantiesoort.

Wandeling Bourg St. Maurice


Maandag is de eerste dag dat we echt op pad gaan. We gaan in de buurt van Bourg St. Maurice, een stadje in de buurt, wandelen. Het is een relaxte wandeling dat vooral vlinders oplevert. Daar kijk ik ook altijd met een schuin oog naar. Mijn vlinderdoel voor Frankrijk is een koningspage scoren, dat zou gezien het aantal waarnemingen, toch niet al te moeilijk moeten zijn. Dat blijkt het ook niet want terwijl ik in gebrekkig Frans de weg aan het vragen ben vliegt er opeens eentje langs. Ik heb verder geen tijd om foto’s te maken. Een boomgaard levert enkele grauwe vliegenvangers op.
Later op de dag zie ik in een landelijk gebied een vogel boven in een struik zitten. Een adult mannetje grauwe klauwier! Een langverwachte LIFER voor mij. Het is een schitterende vogel en ik maak dan ook de nodige foto’s. 
Helaas mag ik niet te dichtbij komen van de vogel. Bij een snelstromende rivier zie ik in een typische ‘vlinderplant’ een hele leuke vlinder zitten: Koningspage! Ditmaal is het geen langs vliegende, maar gewoon eentje die mooi dichtbij en vrij zit. Ik maak een hele serie foto's.
Een hele mooie vlinder, alleen is het jammer dat een staartpen ontbreekt. Op weg naar huis zien we nog een mooie adult zomer grote gele kwik en opnieuw een wespendief. Een leuk dagje dus om op terug te kijken, er zijn weer een aantal nieuwe vakantiesoorten bij gekomen. Het is echter nog niet voorbij, ’s avonds roeien tegen een strakblauwe lucht nog twee zwarte wouwen over.


Aosta

De volgende dag staat een dagje Italië op het programma. De stad Aosta zou goed aan te rijden moeten zijn. We rijden over Le petit Col du St. Bernhard. Als we over een rotonde rijden bij het plaatsje Morgex kan ik een gierzwaluw als een zekere vale gierzwaluw determineren. In Aosta heb ik ook al snel een Italiaanse mus gevonden, evenals een ringmus. Die laatste soort verbaast me wel, maar het is er toch echt één. Op de terug weg stoppen we even op de Col du St. Bernhard. Terwijl de rest van de familie zich vermaakt met de sneeuw ga ik op zoek naar de vogels. Als snel kan ik de eerste waterpiepers van de vakantie intikken. Op een bergmeertje vliegt tot mijn grote verbazing een meeuw. Welke meeuw heeft iets te zoeken op een paar duizend meter hoogte? Snel loop ik dichterbij, maar helaas is de vogel dan al verdwenen. Van de baggerplaatjes die ik nog wel heb is weinig te maken, ik denk zelf dat het een stormmeeuw is, maar dat is niet met zekerheid te zeggen. 


Rustig dagje

De volgende dag is er vanuit vogel oogpunt bekeken weinig te beleven. Een matkop is nieuw voor de vakantielijst en drie overvliegende raven zijn ook wel leuk. 
Een wespendief laat zich nog mooi zien en 's middags gaan we naar het zwembad. 


Mont Blanc

De volgende dag gaan we naar Chamonix om de Mont Blanc te bekijken. Helaas is het weer niet al te best zodat we moeten kiezen of we naar een soort gletsjermeer gaan of de Mont Blanc gaan zien. Ik stem voor de Mont Blanc. We gaan er ook naar toe. Boven in de bergen kunnen we hem na even zoeken inderdaad ook zien. 
Leuk hoor, nu hebben we de hoogste berg van Europa gezien, maar verder is hier weinig te beleven. Ik heb nog wel een vlucht Alpengierzwaluwen gezien. We hebben nog tijd om alsnog naar het gletsjermeer te gaan. Dat doen we ook en we bezoeken de ijsgrotten die daar zijn. Aan vogels zit er een nieuwe vakantiesoort: alpenkauw. 
De vogel komt lekker dichtbij op het terras de tafels schoonmaken. 


Lammergieren Deel I


Vandaag is eindelijk de grote dag: We gaan naar de lammergieren! Ze zouden moeten zitten in een groot natuurpark vlakbij: het Parc de la Vanoise. Als we daar zijn gaan we wandelen in de hoop er eentje tegen te komen. Na een hele middag wandelen komen we terug, we hebben alpenmarmotten gezien. 
Dat is natuurlijk leuk, maar nog steeds is er geen lammergier te bekennen. Gelukkig spreekt de parkopzichtster enigszins Engels en zij legt ons uit waar het nest zit. We hebben weinig tijd meer, maar toch ga ik nog even kijken. Op de plaats aangekomen zie ik een Franse vogelaar met telescoop staan. Hij laat me het nest zien, maar van de vogels is geen spoor te bekennen. Hij verteld me ook dat ze 's ochtends een stuk beter te doen zijn. Zonder lammergieren ga ik terug, morgenochtend hopelijk met meer resultaat!


Lammergieren Deel II


De volgende morgen zet mijn vader me af bij de plek. Ik installeer me met de telescoop en wacht. Na een tijdje zie ik iets opvallends zitten op de berghelling. Onder het mom van: het-zal-wel-niets-zijn-maar-je-weet-maar-nooit richt ik de telescoop. Het blijkt een 1e kj lammergier te zijn! Super natuurlijk dat ik hem zo snel gevonden heb en nu kan ik hem uitgebreid bekijken. Enkele passerende Fransen raken ook in extase nu ze deze lokale 'yeti' eindelijk eens in real life kunnen zien. De vogel gaat ook vliegen, een flinke lap vleugel! 
De ouder komt ook nog even bezoeken. Als het jong net weer heel erg mooi in de scoop zit komt mijn vader me ophalen. Ik bel hem en zeg dat hij beter kan komen omdat de vogel nu wel heel mooi is. Net als ik hem aan zie komen ben ik de vogel kwijt. Het zal toch niet waar zijn... Gelukkig zie ik net iets wat me opvalt en dat blijkt de oudervogel te zijn die samen met het jong aan het lunchen is! Dat is natuurlijk helemaal geweldig. Als de oudervogel later wegvliegt met een groot stuk bot in de klauwen is het feest compleet. Een geweldige belevenis! De digiscoopplaatjes zijn niet al te mooi, maar het is wel duidelijk hoe goed we de lammergieren hebben kunnen zien.
Eveneens vermeldenswaardig zijn een aantal juveniele paapjes en mooie uitgekleurde kleine barmsijzen. 


Belle Plagne

Twee dagen later vindt er weer iets plaats wat vanuit vogeloogpunt ook wel leuk is. We gaan bij de plaats Belle Plagne naar 3000 meter om een ijsgrot te bezoeken. We gaan met enorm krakkemikkige gondeltjes die er uitzien alsof ze een aantal jaar geleden wegens metaalmoeheid van achter het IJzeren Gordijn gekomen zijn en nu gebruikt worden om toeristen een spectaculair levenseinde te bieden. 
Gelukkig valt alles nog mee, we komen veilig boven en ook weer beneden. Dan blijkt echter dat ik mijn mobiel verloren ben. We moeten weer terug naar boven. Gelukkig wordt hij gevonden en ga ik opgelucht mee naar beneden. Op de weg naar beneden kom ik nog een paar sneeuwvinken tegen als nieuwe vakantiesoort. 
Ook een tapuit is, verrassend genoeg, nog nieuw. 

Een paar dagen later is het meer bij het stadje Annecy goed voor een aantal verwachte nieuwe soorten: meerkoet, kokmeeuw, knobbelzwaan en fuut. 



Afsluiting: Lammergieren Deel III


De vakantie is bijna ten einde en ik wil hem graag leuk afsluiten. Daarom wil ik nog een keer terug naar de lammergieren, maar dan voor een hele dag om te investeren in de foto's. 's Ochtends vroeg wordt ik gebracht. Ik klauter omhoog langs de rotstblokken om zo dicht mogelijk bij de vogels te komen. Uiteindelijk heb ik wel een geschikt plekje gevonden en het wachten kan beginnen. Een paartje torenvalken doen uitstekend dienst als bewaking. Telkens als er een lammergier langs komt waarschuwen ze mij door hun geroep. Een adult lammergier vliegt schitterend langs. Met de foto ben ik heel erg blij.
Ook het jong laat niet op zich wachten. Om hem nog beter te zien ga ik nog hoger. Ik zit er ongeveer een uur, maar de vogels laten zich niet meer zien. Daarom ga ik nu weer terug naar beneden. Opeens klinkt een gorsachtige zang. Het is inderdaad waar ik al op hoopte: grijze gors! Helaas is hij niet zo goed te zien, maar gelukkig wel genoeg om hem zeker te maken, een LIFER! Als ik weer terug ben komt het jong nog een paar keer heel mooi over. Als hij gepest wordt door pa en moe torenvalk is pas goed te zien wat een bakbeest hij eigenlijk is. 
Een voedersessie vindt helaas plaats buiten mijn blikveld, maar verder kan ik alles erg goed volgen. Aan alles komt echter een einde. Als ik terug ga kan ik terugkijken op een hele leuke dag. Thuis op de laptop zie ik dat ik de foto's heb kunnen maken waar ik al op hoopte. Al met al is het een leuke vakantie geweest!

Voor alle waarnemingen zie Observado