dinsdag 31 december 2013

Jaaroverzicht 2013

Mijn laatste bericht op mijn weblog dateert al weer enige tijd geleden. Sinds de zinderende zaterdag met vale gierzwaluw, woestijntapuit en (niet voor mij) Provençaalse grasmus is er weer heel wat gebeurt. Ik zal nog even kort de vogels noemen waarvoor ik nog ben geweest en nog wat hoogtepuntjes van het jaar. Dankzij mijn OV-jaarkaart en het feit dat ik een rechtenstudent ben kan ik heel wat vaker dan voor heen weg naar leuke vogels. Uiteraard heb ik de grote kruisbekken invasie ook met aandacht gevolgd. Toen er in het Noordlaarderbos ook een witbandkruisbek werd ontdekt en in datzelfde bos de grote kruisbek ook wel eens werd gezien werd het tijd voor een twitch. Het was in totaal acht uur reizen. De hele dag heb ik met ongeveer vijf andere vogelaars in het bos rondgelopen, maar helaas was het tevergeefs. Naar alle waarschijnlijkheid heb ik nog wel een grote kruisbek horen roepen, maar voor mijn eerste grote kruisbek heb ik toch graag en zichtwaarneming. Gelukkig was het niet alleen maar dippen. 

Een week later ging ik eindelijk nog een keer naar de Maasvlakte dit maal met OV voor de Arendbuizerd. Die had ik al eerder gedipt toen ik met mijn ouders op de terugweg er even langs ging met de auto. In Oostvoorne een fiets gehuurd en hup: acht km naar de Maasvlakte. Dat ging allemaal vrij snel. Helaas was het enorm koud. Na twee uur wachten was ik dan ook behoorlijk verkleumd. Gelukkig zat de arendbuizerd toen opeens op een paaltje. Door de telescoop mooi alle kenmerken gezien. Na een poosje ging hij vliegen. Op ongeveer 50 meter dook hij naar beneden en plukte een houtsnip van de grond. Bij het wegvliegen werd hij nog aangevallen door een zwarte kraai en slechtvalk. Een geweldig moment om mee te maken! Helaas lukten door de opwinding van het moment en de kou de foto's niet heel erg. Wel geweldig om een LIFER zo te zien.

Daarna met de trein naar huis gegaan, mijn moeder was jarig en op 'the very local patch' was een zeer tamme grauwe franjepoot ontdekt. Helaas bleek die verdwenen toen ik de volgende dag ging kijken, maar gelukkig werd hij terug gevonden bij Baarland. Dat is wel wat verder fietsen, maar dat had ik er toch graag voor over. Daar heb ik een lange tijd doorgebracht met de grauwe franjepoot terwijl hij het meest van de tijd binnen de scherpstelafstand van mijn fototoestel zwom (1,5 m). Het hoogtepunt kwam toen hij naast mij op de krant stapte en op ongeveer 30 cm zich ging poetsen. Dan zie je pas hoe klein zo'n vogeltje eigenlijk is. Ik kon mijn geluk niet op, dit werd dan ook mijn vogelmoment van 2013, ik heb het met mijn mobieltje nog gefilmd: 


De week hierna werd op zondagavond een sperweruil gevonden. Uiteraard een bericht dat heel vogelend Nederland in opschudding bracht. Tijdens mijn college op  maandag kreeg ik een berichtje van Bas van der Burg of ik mee wilde rijden naar de sperweruil. Daar hoefde ik geen twee keer over na te denken en zo kwam het dat ik om 10 uur bij Bas in de auto stapte en op weg naar Zwolle ging. De sperweruil prachtig in de telescoop kunnen bekijken, ,wat foto's gemaakt en een hoop bekenden gesproken. Super! Ook werd ik nog geïnterviewd door iemand van de Spits, dat was op maandag. Op donderdag ben ik nog een keer terug geweest omdat ik hem nog een keer jagend wilde zien. Dat lukte uitstekend. Eerst ving de vogel een muis en ging die toen op ongeveer 20 meter op zitten eten. Een geweldig moment! 




De volgende week, weer op maandag kon ik weer met Bas mee naar Flevoland voor een Swinhoes boszanger die daar op vrijdag was gevonden. Na flink gestrest zoeken met ongeveer 100 man toch een enorm goed moment gehad toen hij even vrij op een tak kwam zitten. Helaas kon ik daar niet optimaal van genieten omdat mijn verrekijker even niet meewerkte, maar gelukkig kon ik wel alle kenmerken goed zien, dus ook hier weer een megasoort bij kunnen schrijven op de levenslijst. Hier stopt het getwitch voorlopig. 

Uiteraard werd er hierna ook nog veel gevonden. Een dwerguil werd gevonden in een bos in Overijssel. Een vogel die ik in het nieuwe jaar hoop te zien. Ondanks allerlei vage embargo-onzin op waarneming.nl zijn er uiteraard nog genoeg manieren om de plek van de vogel te weten te komen. Een enorm leuke vogel natuurlijk! Op Texel werd intussen een sneeuwuil ontdekt, deze vogel is doorgevlogen naar Vlieland en zit daar nu nog steeds. Met een beetje geluk vind ik voor die vogel ook nog een keer een geschikt moment. Ook deze vogel is al lang een grote wenssoort. Daarnaast blijven natuurlijk de kruisbekken over. De witbandkruisbek in het Noordlaarderbos zit er nog steeds en bij Limburg zit een grote groep grote kruisbekken die zich ook uitstekend laat zien. Er blijft dus nog veel te wensen voor het nieuwe jaar! 

Al met al mag ik zeker niet klagen van wat ik in dit jaar allemaal heb kunnen zien. Het voorjaar was niet echt super te noemen, maar het najaar mocht er zeker zijn. Dit jaar is mijn levenslijst geëindigd op 305 soorten, het doel van vorig jaar: aan de 300 komen is dus gelukt. De jaarlijst heb ik niet serieus bijgehouden dus daar ga ik het dan ook niet over hebben. Al met al kan ik terugkijken op een aantal mooie vogelmomenten en vogels. De geelsnavelduiker, ontdekt door Mark Hoekstein was de eerste gave soort die ik heb gezien dit jaar. Daarna werd het alleen maar beter met bronskopeend, kleine topper en kortteenleeuwerik. Baardgrasmus wil ik graag nog een keer overdoen want die waarneming was nauwelijks voldoende om er een soort van te maken. De Terekruiter, nota bene op de eigen local patch, ontdekt door Mark Hoekstein even tussen het leren voor de examens door was erg leuk. Vooral ook omdat ik hem nog van redelijk dichtbij heb kunnen zien. 

Het najaar begon met drie roodpootvalken bij Westkapelle. Het werd vervolgd door mijn eerste Katwijkse zeldzame soort: roze spreeuw. Het werd serieus op 26 september: een Rosse Waaierstaart, mijn eerste nieuwe soort die ook een nieuwe voor Nederland was. Het ging door met woestijntapuit en vale gierzwaluw en verder met het najaar zoals hierboven beschreven is. Een heel aantal van deze vogels heb ik beschreven in wat verslagen dus die zijn aan de rechterkant nog na te lezen. Ik heb genoten van 2013 en ik hoop dat 2014 er een beetje op lijkt! Alvast een gelukkig nieuwjaar! 

zondag 3 november 2013

Zinderende zaterdag!

Zoals gewoonlijk ga ik op zaterdagochtend weer gewoon werken. In de pauze kijk ik maar eens naar de whatsappjes die zijn binnengekomen. Er zijn er een aantal op de Walcheren groep. Snel kijk ik wat er staat. Provençaalse grasmus Westkapelle!!! Ontdekt door Pieter Beeke, Corstiaan heeft al een fotootje toegevoegd, waar inderdaad onmiskenbaar een Provençaalse grasmus op staat. Uiteraard in alle staten van opwinding probeer ik zo snel mogelijk klaar te zijn zodat ik naar huis kan. Uiteindelijk loop ik om kwart voor één de deur uit. Ik check nog een keer op whatsappjes. Opnieuw schrik ik me wild, een vale gierzwaluw bij Neeltje Jans! Ontdekt door Ies Goedbloed en Remco Hofland. Samen met de woestijntapuit die ook nog bij Westkapelle zit, hebben we nu wel een hele bijzondere dag. Snel fiets ik naar huis, gelukkig wil mijn vader met me rijden. Als ik gegeten heb, gaan we eerst naar Neeltje Jans. De 'vluchtkans' van de vale gierzwaluw acht ik aanmerkelijk hoger dan die van de grasmus. 

Dankzij aanwijzingen van Edward komen we al snel op de goede plek aan. Als de auto geparkeerd is ren ik snel naar de Pijlerdam. Er staan heel wat groepjes vogelaars. De vogel foerageert op dit moment aan het einde van de dam tussen de windmolens. Ik ren naar het einde van de dam. Dan duurt het niet lang of ik heb hem in de kijkert. Met de telescoop is de keelvlek al goed te zien. Gelukkig blijft het daar niet bij, de vogel vliegt op een gegeven moment op 10 meter boven ons. Fototoestellen maken overuren. Als ik genoeg foto's heb lopen we weer terug, we hebben nog meer op het programma staan! Terwijl ik terug loop komt de vogel nog een keer mooi over. Helaas is het licht er slecht, maar toch kan ik tevreden zijn met de foto's die ik heb. 






We rijden dus richting Westkapelle. Ik besluit eerst langs de woestijntapuit te gaan, de grasmus heeft zich al lange tijd niet laten zien en je kunt die woestijntapuit maar binnen hebben! Gelukkig duurt het niet lang of hij laat zich mooi zien. Ik schiet wat plaatjes, maar daarna wil ik toch door naar Erika. Eigenlijk gek, deze woestijntapuit, de eerste voor Walcheren nota bene raakt helemaal ondergesneeuwd onder al het geweld er om heen. Toch blijft het een goede soort! Een leuk detail is dat ik 3 jaar geleden bijna exact op deze plek een bonte tapuit had. 
Maar goed we gaan dus door naar Erika. Daar blijf ik met ongeveer zes vogelaars nog wachten tot ongeveer vijf uur. Door de harde wind en de onoverzichtelijkheid van het gebied laat de vogel zich echter niet meer zien. Toch heb ik geen groot dipgevoel als ik terugloop naar de auto, een vale gierzwaluw en een woestijntapuit zijn meer dan goede troostprijzen!

maandag 7 oktober 2013

Een hop en wat voor één!

In Katwijk aan de Rijn zit al een tijd lang een hop. De vogel laat zich soms zeer fraai op korte afstand zien. Dinsdag heb ik al een poging gewaagd, maar ondanks vier uur zoeken, liet hij zich niet zien. Vandaag ga ik het na college nog een keer proberen. Als ik door de wijk de Zanderij loop, verteld een buurtbewoonster me al dat de hop aan het einde vaan de straat Graslelie zit. Snel loop ik er naar toe. Het haasten was echter niet nodig. De hop zit zeer rustig in het gras en laat zich uitstekend benaderen. Met een handvol ander fotografen geniet ik van deze zeer fotogenieke hop. De vogel komt soms naar ons toegelopen en stopt dan op ongeveer 2 tot 3 meter. Ik kan kopportretjes schieten. Ongelofelijk om dit mee te maken! Anderhalf uur en een geweldige show later, vliegt de hop weg! Wat geweldig om mee te maken! Hieronder een selectie van foto's:


Samen met Mattias Hofstede ga ik op zoek naar de hop. Aan de andere kant ziet Mattias al snel de hop weer terugvliegen naar de oude plek. We lopen dus weer terug. Overigens is hieronder nog een foto te zien van Mattias van mij met de hop. 
Foto Mattias Hofstede
Bij de oude plek zien we de hop al snel zitten. Opnieuw gaan we achter hem aan. Twee kauwen zorgen er voor dat de vogel zijn kam vaak op zet. Uiteindelijk worden ze zo agressief dat de hop opvliegt en boven de huizen verdwijnt. Hieronder nog een foto van de hop met een kauw.

We lopen naar de plek waar hij vermoedelijk zit. Al snel vinden we hem terug in een moestuin. Daar volgen we de vogel voor de laatste show van de dag. Wat een supervogel! Twee hondjes houden zich braaf achter het hek, maar als er één een gaatje gevonden heeft kan hij zich niet meer bedwingen en stormt op de hop af. Vermaningen van het baasje hebben geen zin, de vogel vliegt dan ook weg. Wij vinden het niet zo erg, we hebben ongeveer een uur lang van de vogel kunnen genieten. Hieronder is een filmpje te zien van de hele dag (inclusief filmbeelden van Fred Klootwijk van ons met de hop) en nog enkele foto's. 


zondag 6 oktober 2013

Walcheren Big Day 2013

Op deze dag vinden twee grote vogelevenementen tegelijkertijd plaats. Het Texelweekend met ongeveer 200 vogelaars (waarvan 30 op eigen houtje soorten ziet) en in de eigen omgeving op Walcheren de najaarsbigday, een iets kleine evenement. Oorspronkelijk was ik ook van plan om naar Texel te gaan, maar omdat ik bij niemand mee kon vogelen, besloot ik de Big Day te gaan doen. Met Marc Goedbloed, Izak en Adriaan Westrate maakten we druk plannen voor de Big Day. 

Redelijk vroeg in de ochtend ga ik naar een carpoolplek bij 's-Heer Hendrikskinderen, waar ik bij Izak in de auto mee kan rijden. In het donker worden onze fietsen bij Middelburg uit de auto geladen en kan de Big Day beginnen. We wachten nog even op Marc. Als hij arriveert horen we kort daarna al een witgat luid roepen. Je kan hem maar binnen hebben! 

We besluiten om in één keer door naar de Nolledijk te rijden om de ochtend te beginnen met trektellen. Helaas weten we geen van allen precies de plek waar de nieuwe telpost is dus rijden we naar de oude telpost toe. Echt nodig vinden we het ook weer niet om daar naar toe te gaan dus uiteindelijk staan we op een hoge duin ergens halfverwege. De trek is uitstekend. Groepjes koperwieken en vinken trekken constant door. Er wordt druk genoteerd. Kepen, groenlingen, putters, sijzen vanalles trekt er door. Izak en Marc zien een boomleeuwerik, maar die kan ik niet vinden. Veldleeuwerik zien we wel. Ook leuk zijn twee groepen blauwe reigers, een van 14 en een van negen. Dan horen Izak en ik een apart geluid, "kruisbek!", zegt Izak. Snel zoek ik het geluid op op mijn mobiel en exact hetzelfde geluid klinkt ons tegemoet. Leuk, een nieuwe Nederlandse soort voor mij er bij! Wat later komen er nog twee over, dus Marc en Adriaan hebben hem ook. Ondanks de goede trek wordt er toch besloten om verder te gaan. Met enige tegenzin ga ik mee, aan de ene kant kunnen we onze tijd bij Westkapelle ook goed gebruiken, maar aan de andere kant is het ook zonde om zo'n goede trek maar te laten voor wat hij is. Net voordat we weggaan horen we nog goudvinken. Als we beneden staan komt er een whatsapp van de Walcheren groep binnen. "Man grote kruisbek langs de Nolle!". Wij balen natuurlijk, als we gewoon doorgefietst waren naar de telpost hadden wij hem ook gehad. Waarschijnlijk is de vogel langsgevlogen, net op het moment dat wij naar beneden liepen. Hoe dan ook, we moeten door. 

Onderweg is een havik die de bossen induikt een goede soort. Ook wordt wulp bijgeschreven. Terwijl we zo langs de duinen fietsen zien we allerlei vinkjes en lijsters overvliegen. Tot nu toe hebben we echter nog niets spectaculairs gevonden. Inmiddels hebben we ook al een whatsapp ontvangen via de Walcheren groep: sperwergrasmus langs het Puinpad! Als we ter hoogte van de sportvelden van Zoutelande fietsen hoor ik opeens een bekend 'tsjieuwiet' bladkoning! Snel stoppen we en we horen de vogel nog een paar keer zwak, maar onmiskenbaar roepen. Daarna is hij ook weer snel weg, een doortrekker! Vol goede moed beginnen we aan het Puinpad. We kijken goed de bosjes in voor sperwergrasmus, maar die vinden we nog niet. Wel vliegen er vier ganzen over, dat blijken kleine rietganzen te zijn. Een eindje verder ontmoeten we een concurrerend team: Corstiaan Beeke, Johannes Luiten en Jaap Kolijn. Zij hebben een groepje kleine barmsijzen ontdekt. Ik heb alleen nog maar 'specjes' in Nederland, dus ook dit is weer een nieuwe soort! 
Later blijkt dit mijn 300ste soort te zijn... Terwijl we daar staan komt luid roepend een groepje van 16 baardmannetjes langs gevlogen. 

Leuk! Een beflijster vliegt ook langs. We wachten nog een tijd lang bij de plek van de sperwergrasmus, maar die kunnen we niet vinden. Aan het einde van het Puinpad (of het begin, net hoe je het bekijkt) horen we nog een al eerder gemelde bladkoning. 

Bij het opslagterrein Erika, ziet Marc een mogelijke (grote) kruisbek, maar hij vliegt helaas snel weg. Op het opslagterrein hippen drie tapuiten en een gekraagde roodstaart rond. 
Vinkachtigen vliegen af en aan. Veel groenlingen, ook zien we een aantal rietgorzen. We maken nog even een uitstapje naar het Zuiderhoofd. Drie grote sterns zijn al snel gevonden, maar een hier gemelde visdief vinden we niet terug. 
De Westkapelsche Kreek staat als volgende op de bestemming. Op het water drijven drie grote mantelmeeuwen, ook vinden we fuut en dodaars. Helaas zien we hier geen geoorde futen, een IJsvogel laat zich nu helaas niet horen. 

We gaan door naar de begraafplaats. Daar zijn al heel wat leuke dingetjes gemeld. We hopen hier een goede slag te maken met de zangvogeltjes. Aan de voet van de vuurtoren hebben we ongeveer alles in één groepje bosjes. Al snel halen we een bladkoning, een vuurgoudhaan en meerdere goudhaantjes eruit. Ook vinden we een hoop tjiffen, een mogelijke fitis blijkt helaas toch een tjijf te zijn. Aan de andere kant horen we ook een bladkoning. Een eindje verder zien horen en zien we ook weer een bladkoning. Dat is al onze vijfde vandaag! De enige vogel die we hier nog willen scoren is bonte vliegenvanger. We lopen tot aan de paardenbak, maar we vinden geen bonte vlieg. Op de terugweg komen we Gerard Troost tegen. Gezamenlijk lopen we terug, dan zien we opeens op een grafsteen een vrouwtje bonte vliegenvanger zitten, yes, die is ook weer binnen! 
De enige grote misser van de dag tot dusver is staartmees. 

Bij het Vroon willen we nog even flink knallen zodat we de dag met trektellen af kunnen sluiten. Op weg er naar toe checken we de draadjes bij de manege, maar we vinden geen paapjes of roodborsttapuiten.Het Vroon zelf is uiteraard een goudmijn op een Big Day als je nog geen plasjes gedaan hebt. Snel halen we bontbekplevier, bonte strandloper, kemphaan, smient en wintertaling binnen. Marc vindt nog drie kleine strandlopers..Goudplevieren vinden we ook al snel. Na zorgvuldig scannen haal ik verderop een eclipskleed pijlstaart eruit. Aan de andere kant van de Hogeweg vindt Izak een meeuw met gele poten. Na een zorgvuldige check zijn we het er over eens: geelpoomeeuw! Een onvolwassen meeuw wordt door ons eerst bestempeld als pontische meeuw, maar blijkt na check bij Thomas Luiten toch een 4e kj kleine mantel te zijn.Een verre tureluur is ook onze enige van de dag. We gaan nog langs de K. de Vosweg om te kijken of we daar nog iets kunnen vinden. Net als we stoppen hoor ik één keer een watersnip roepen. Helaas hoort de rest hem niet. Als we even later het Vroon inkijken komen er een aantal steltlopers overvliegen. Izak ziet als enige een watersnip er tussen vliegen die uit het zich in het Vroon landt. Daarmee hebben we beide een watersnip gezien, dus die kan er bij. 

We hebben nu nog ongeveer twee uur over om te zeetrektellen. We rijden onderlangs de dijk richting te telpost. Ondertussen kijken we goed uit naar paarse strandlopers. Die zien we niet maar wel zit er een merel op de basaltblokken en hippen er twee roodborsten rond. Waarschijnlijk net uit zee gekomen. Bij de telpost zien we Peter Meininger en Wouter van Zandbrink zitten. Al snel zien we zwarte zee-eenden vliegen. Even later komt er een andere vogelaar langs die vertelt dat een eindje verderop een sneeuwgors zit. Snel lopen we er naar toe en we vinden hem. Leuk, een goede soort! 
Na wat plaatjes ga ik snel weer terug, je weet maar nooit wat er weer langs komt. Als we ons weer even geïnstalleerd hebben ontdek ik een groep rotganzen over zee. Een tijd later vindt Izak een Jan van Gent. Een ander Big Day team arriveert, bestaande uit Roger Joos, Peter Roelse, Jan Tuin en Ed Ouwerkerk. Uiteraard houden wij onze mond dicht over de sneeuwgors, een beetje competitie moet er zijn!

Roger vind een middelste jager. Ook een middelste zaagbek vliegt langs die door mij ten onrechte wordt herkend als roodkeelduiker (Ja, het is al heel lang geleden dat ik aan zee zat). Gelukkig vliegt de roodkeelduiker ook langs. Zo halen we een aantal kostbare soortjes binnen. Inmiddels zitten we volgen de 'livedaglijst' al boven de honderd soorten. Gerard Troost komt langs. Terwijl we gezellig praten ziet Marc opeens dat een auto de sneeuwgors aanrijdt. Snel rennen we er naar toe, maar hij is al dood. 
Erg jammer, vooral voor het andere team want die hadden hem nog niet levend gezien. Wij zijn in elk geval blij dat we hem hebben. Gerard Troost blijkt aan de onderkant van de dijk een kanoet te hebben gezien. Samen met Adriaan ga ik er naar toe. Het duurt een tijdje, maar dan hebben we hem dan ook allebei gezien. Intussen wordt ik helemaal platgebeld door Izak. Eindelijk kan ik opnemen, er blijkt een purperreiger gezien te zijn in de Westkapelsche kreek. Snel fietsen we terug. Onderweg over de dijk zie ik in een flits een klein vogeltje zitten. Snel stop ik, het blijkt een keep te zijn. Terwijl Adriaan alvast doorfietst maakt ik toch nog even wat foto's. 
Van zo'n tamme keep moet je toch even profiteren. Daarna fiets ik snel door en een tijd later zie ik ook de purperreiger. Het is een erg apart kleed, maar onmiskenbaar een purperreiger.
Al snel is het dan ook 18:00. Iedereen had zich al min of meer verzameld rondom de purperreiger, maar nu gaat iedereen op weg naar Batavia om de dag af te sluiten. Terwijl wij langs de Kreek fietsen zie ik opeens een ijsvogel wegvliegen. De anderen zien hem ook. Het is twee minuten over zes, maar we schrijven hem toch maar gewoon op. Tenslotte hebben wij het nadeel dat we op de fiets zijn!

In het restaurant bepalen we de score. We dachten 106 soorten gezien te hebben, maar het blijken er achteraf 102 te zijn. O.a. door dubbelnoteringen en verkeerd nummeren is het dat er 4 soorten verschil in zitten. Als we onze score hebben ingeleverd is het wachten op de bekendmaking van de winnaar. Wij hebben niet de geringste hoop, eerste te zijn, maar toch hebben we een leuke score neergezet. 

Het winnende team bestaat uit Thomas Luiten en Pieter Beeke met 116 soorten. Gelukkig zijn we niet laatste, maar toch nog gewoon vierde! Al met al kunnen we toch terugkijken op een leuke Big Day, waarvan wij weliswaar de topsoort gemist hebben, maar die toch een aantal goede andere soorten opleverde. Ik heb nu definitief de grens van 300 soorten in elk geval bereikt! 

Een dagje Bevelanden/Walcheren

Oorspronkelijk stond voor deze dag een Big Day gepland, maar dat ging niet meer door. De Euro Bird Watch was ook voor vandaag gepland en die gaat wel door. Vandaar dat ik om tien voor zeven bij Mark Hoekstein sta om mee te rijden naar de Banjaard. Andere leden van de vogelwerkgroep zijn ook aanwezig. De trek is helaas vrijwel nihil. De leukste vogels zijn twee slechtvalken en een havik. Om elf uur houden we het dan ook voor gezien. De rest van de tijd vullen we op door nog even bij de Schotsman te vogelen. Daar is het zoals gewoonlijk weer leuk vogelen. Al snel ontdekken we twee paapjes, een roodborsttapuit en er zingt een boomleeuwerik. Een overvliegende roepende keep is nieuw voor mijn jaarlijst. Uiteindelijk zijn we weer terug uit de Schotsman en gaat iedereen naar huis. Ik ben van plan om in Goes op de trein te stappen om nog even op Westkapelle te gaan vogelen. 

Als ik dat vertel zegt Carrie Frederiks (nieuw lid van de vogelwerkgroep) dat zij daar ook wel naar toe wil en er wel met me naar toe wil rijden. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen! Een tijd later staan we op het parkeerterrein bij opslagterrein Erika. Als we daar aankomen zien we Corstiaan Beeke en Jaap Kolijn al staan. Zij hebben de hop nog niet in beeld, maar waarschijnlijk zit hij even verderop bij de speeltuin. Bij Erika zit wel een tamme tapuit die zich zeer goed laat benaderen. Samen met Corstiaan maak ik een heleboel foto's.

Er is zelfs ruimte voor een filmpje.

Als we eindelijk uit gefotografeerd zijn (en dat wil wat zeggen) gaan we eens kijken waar Jaap is. Hij belt al op: hij heeft de hop gevonden! Zo snel als mogelijk is, omdat Corstiaan op krukken loopt, gaan we naar de speeltuin. Al snel zien we daar de hop lopen. Leuk! Met de anderen probeer ik wat dichterbij te komen. Dat lukt aardig, al kunnen we niet te dichtbij gaan omdat er nog een aantal andere vogelaars achter ons staat.

Als zij weg zijn kunnen we echter de hop wat dichter benaderen. Door een graspol lukt het mij om een redelijke foto te maken. 
Helaas vliegt hij weg voordat ik er wat beter voor lig. Toch ben ik wel tevreden met wat ik heb. We lopen achter de hop aan en vinden hem aan de bovenkant van de dijk langs Erika weer terug. Hij laat zich redelijk goed benaderen. En ik kan nog een foto maken. Als hij op een gegeven moment weer wegvliegt laten we hem maar doen.
Wij gaan door naar de begraafplaats om een bladkoninkje op te sporen. Als we de begraafplaats in lopen laat ik aan Carrie even het geluid horen zodat ze weet hoe hij roept. Als ik het geluid weer uit zet hoor ik tot mijn verrassing een bladkoning terug roepen! Hij roept drie keer en dan zien we iets wegschieten tussen de bladeren. Daarna vinden we hem niet meer terug. 

We besluiten de dag bij het Vroon. Daar komen we Jaap en Corstiaan weer tegen. Corstiaan heeft een Pontische meeuw gevonden. Dat is nog een nieuwe soort voor mij dus die wil ik wel even zien. Al snel kan ik bij Corstiaan door de scoop kijken naar een onvolwassen Pontische meeuw. Nieuwe soort binnen, bedankt Corstiaan! Hij ontdekt naast deze vogel nog een onvolwassen Pont en twee geelpootmeeuwen waarvan één adult. Leuk! Voor de rest zit het Vroon helemaal vol met meeuwen. Een andere nog wel leuke soort zijn drie kleine strandlopers. Als Corstiaan en Jaap al weg zijn, probeer ik nog een foto te maken van de Pontische meeuw. 
Als ik daar net mee klaar ben en ik sta wat te praten met Carrie hoor ik opeens een musachtige roep. Eerst dringt het niet tot me door, maar dan ga ik beter luisteren en zie ik een pieper vliegen. De vogel vliegt een rondje boven het Vroon, terwijl hij ondertussen luid roept. 
Voor de zekerheid check ik het geluid nog even op mijn mobiel, het is er echt één! Na deze soort kunnen we tevreden op huis aan, ondanks de wat trage start werd het toch nog een leuke vogeldag!

donderdag 26 september 2013

ROSSE WAAIERSTAART!

Gisteren werden er op de Maasvlakte een Arendbuizerd en een Noordse Boszanger bij elkaar gezien. Hoewel ik alle hulpbronnen had aangeboord die aan te boren waren, kon ik helaas met niemand meerijden. Er zat dus niets anders op om de vogels maar zo snel mogelijk te vergeten. Op Facebook zie ik dat Pim Wolf reageert op mijn status op Facebook: Ik zou maar beter naar het noorden gaan als ik jou was... Huh? Snel checken op waarneming.nl ROSSE WAAIERSTAART? Snel klik ik door op de foto's. Dat is er één! Meteen stop ik met alles waar ik mee bezig was en ga ik een OV-reis plannen naar Petten. Gelukkig is het allemaal wel te behappen met de OV. Slechts twee kilometer lopen, ongeveer 5,4 kilometer minder dan op de Maasvlakte. De eerste trein gaat om 5.38 en die neem ik ook. Ik ga dit keer vroeg slapen (hoewel het uiteindelijk nog half twaalf is) om morgen vroeg op te staan.

Om half vijf gaat de wekker. Snel maak ik me klaar en pak alle spullen. Dan op de fiets naar het station. Ik ben vroeg en ik kan dus al de trein van 5.21 pakken. Dat scheelt weer stress bij het in totaal drie keer overstappen. Bij station Alkmaar pak ik de bus. Tegen de buschauffeur vertel ik wat ik ga doen en welke vogel er zit. Hij weet precies waar ik moet zijn. Als hij de auto's ziet staan zegt hij dat hij me daar wel even af zal zetten, dan hoef ik niet zo ver te lopen. Heel graag! Even later loop ik snel op de meute vogelaars af. Al gauw heb ik hem in beeld. Wat een stoer beestje! Hij foerageert driftig in de grasrandjes langs betonplaten. Even later gaat hij in een bosje zitten. In het eerste licht lukt het om met iso 800 het eerste bewijsplaatje te schieten.

Vrij kort daarna vliegt de vogel op en verdwijnt achter de boerderij. Het wachten is begonnen. Een tijdje later arriveren Roger Joos en Pim Wolf als medezeeuwen. Voor hen is het nog even stressvol wachten, maar dat komt helemaal goed als de vogel ongeveer een uur later, zich prachtig laat zien op een houten bruggetje. Wat een topper! Helaas krijg ik hem met de kijker niet op tijd in beeld dus foto's heb ik niet. René van Rossum heeft wel een mooi plaatje geschoten, dat laat wel ongeveer zien hoe ik hem gezien heb, goed dus!
Foto René van Rossum
Weer een poos later wordt hij gezien op een smal stukje. Met ongeveer 50 man proberen we allemaal een glimp op de vangen van de vogel. Gebukt en met verdraaide rug maak ik op goed geluk een paar foto's. Eentje lukt vrij aardig. De kenmerken van de vogel zijn goed te zien, al is het natuurlijk geen wereldplaat. 
Uiteindelijk blijft het toch een beetje een kwestie van geluk hebben dat hij zich net even laat zien. Een aantal vogelaars besluit dat dat niet genoeg is en stappen (weliswaar met toestemming) het erf af. De rest van de meute brult dat ze weer terug moeten. Uiteindelijk gebeurt dat ook wel. Ik kan mee terug rijden met René van Rossum en Gijsbert van der Bent. Ik ben ruimschoots op tijd weer in Leiden zodat ik om 13:15 mijn college weer kan gaan volgen. Het was een leuke ochtend!

maandag 23 september 2013

Roze spreeuw

Inmiddels ben ik al drie weken student. Ik had gehoopt dat de kleine geelpootruiter mijn eerste nieuwe 'Leidensoort' zou worden, maar helaas was die net vertrokken toen ik arriveerde. Zaterdag is er echter een juveniele roze spreeuw ontdekt bij Katwijk. Tot tien uur blijf het echter angstig stil. Daarom vraag ik maar even via de whatsapp groep of de vogel nog tp is. Al snel stuurt René van Rossum een berichtje dat dat inderdaad zo is, gelukkig! Na het college haal ik mijn spullen op en ga ik met de bus naar Katwijk. Daar is het nog even zoeken waar de puinhoop precies is, maar met de vriendelijke hulp van de leden van de Bird Alert Katwijk kom ik al vrij snel op de plaats van bestemming aan. 

Daar is de spreeuw net even naar beneden gedoken. Het duurt niet lang of ik zie hem zitten. Nieuwe soort binnen! De komende uren laat de vogel zich soms schitterend zien terwijl hij van de bessen zit te eten om daarna weer een kwartier beneden in een struik uit te buiken. Ondertussen maak ik kennis met verschillende vogelaars uit de regio. Ook leuk! De vogel laat zich zo goed zien dat ik besluit een keer niet te fotograferen, maar te filmen. Uit de verschillende filmbeelden kan ik uiteindelijk toch een leuk filmpje samenstellen.

Als de vogel even naar het weilandje is gevlogen en even later meevliegt in de groep spreeuwen die daar zit, is het leuk om te zien hoe makkelijk hij er uit te halen is. Toch trekt hij vooral met zichzelf op en vermaakt hij zich met de vlierstruiken onderaan telpost de Puinhoop. Uiteindelijk ga ik rond vier uur zeer tevreden terug naar Leiderdorp. Mijn eerste roze spreeuw had ik niet beter kunnen zien! Hieronder nog wat foto's: