donderdag 26 september 2013

ROSSE WAAIERSTAART!

Gisteren werden er op de Maasvlakte een Arendbuizerd en een Noordse Boszanger bij elkaar gezien. Hoewel ik alle hulpbronnen had aangeboord die aan te boren waren, kon ik helaas met niemand meerijden. Er zat dus niets anders op om de vogels maar zo snel mogelijk te vergeten. Op Facebook zie ik dat Pim Wolf reageert op mijn status op Facebook: Ik zou maar beter naar het noorden gaan als ik jou was... Huh? Snel checken op waarneming.nl ROSSE WAAIERSTAART? Snel klik ik door op de foto's. Dat is er één! Meteen stop ik met alles waar ik mee bezig was en ga ik een OV-reis plannen naar Petten. Gelukkig is het allemaal wel te behappen met de OV. Slechts twee kilometer lopen, ongeveer 5,4 kilometer minder dan op de Maasvlakte. De eerste trein gaat om 5.38 en die neem ik ook. Ik ga dit keer vroeg slapen (hoewel het uiteindelijk nog half twaalf is) om morgen vroeg op te staan.

Om half vijf gaat de wekker. Snel maak ik me klaar en pak alle spullen. Dan op de fiets naar het station. Ik ben vroeg en ik kan dus al de trein van 5.21 pakken. Dat scheelt weer stress bij het in totaal drie keer overstappen. Bij station Alkmaar pak ik de bus. Tegen de buschauffeur vertel ik wat ik ga doen en welke vogel er zit. Hij weet precies waar ik moet zijn. Als hij de auto's ziet staan zegt hij dat hij me daar wel even af zal zetten, dan hoef ik niet zo ver te lopen. Heel graag! Even later loop ik snel op de meute vogelaars af. Al gauw heb ik hem in beeld. Wat een stoer beestje! Hij foerageert driftig in de grasrandjes langs betonplaten. Even later gaat hij in een bosje zitten. In het eerste licht lukt het om met iso 800 het eerste bewijsplaatje te schieten.

Vrij kort daarna vliegt de vogel op en verdwijnt achter de boerderij. Het wachten is begonnen. Een tijdje later arriveren Roger Joos en Pim Wolf als medezeeuwen. Voor hen is het nog even stressvol wachten, maar dat komt helemaal goed als de vogel ongeveer een uur later, zich prachtig laat zien op een houten bruggetje. Wat een topper! Helaas krijg ik hem met de kijker niet op tijd in beeld dus foto's heb ik niet. René van Rossum heeft wel een mooi plaatje geschoten, dat laat wel ongeveer zien hoe ik hem gezien heb, goed dus!
Foto René van Rossum
Weer een poos later wordt hij gezien op een smal stukje. Met ongeveer 50 man proberen we allemaal een glimp op de vangen van de vogel. Gebukt en met verdraaide rug maak ik op goed geluk een paar foto's. Eentje lukt vrij aardig. De kenmerken van de vogel zijn goed te zien, al is het natuurlijk geen wereldplaat. 
Uiteindelijk blijft het toch een beetje een kwestie van geluk hebben dat hij zich net even laat zien. Een aantal vogelaars besluit dat dat niet genoeg is en stappen (weliswaar met toestemming) het erf af. De rest van de meute brult dat ze weer terug moeten. Uiteindelijk gebeurt dat ook wel. Ik kan mee terug rijden met René van Rossum en Gijsbert van der Bent. Ik ben ruimschoots op tijd weer in Leiden zodat ik om 13:15 mijn college weer kan gaan volgen. Het was een leuke ochtend!

maandag 23 september 2013

Roze spreeuw

Inmiddels ben ik al drie weken student. Ik had gehoopt dat de kleine geelpootruiter mijn eerste nieuwe 'Leidensoort' zou worden, maar helaas was die net vertrokken toen ik arriveerde. Zaterdag is er echter een juveniele roze spreeuw ontdekt bij Katwijk. Tot tien uur blijf het echter angstig stil. Daarom vraag ik maar even via de whatsapp groep of de vogel nog tp is. Al snel stuurt René van Rossum een berichtje dat dat inderdaad zo is, gelukkig! Na het college haal ik mijn spullen op en ga ik met de bus naar Katwijk. Daar is het nog even zoeken waar de puinhoop precies is, maar met de vriendelijke hulp van de leden van de Bird Alert Katwijk kom ik al vrij snel op de plaats van bestemming aan. 

Daar is de spreeuw net even naar beneden gedoken. Het duurt niet lang of ik zie hem zitten. Nieuwe soort binnen! De komende uren laat de vogel zich soms schitterend zien terwijl hij van de bessen zit te eten om daarna weer een kwartier beneden in een struik uit te buiken. Ondertussen maak ik kennis met verschillende vogelaars uit de regio. Ook leuk! De vogel laat zich zo goed zien dat ik besluit een keer niet te fotograferen, maar te filmen. Uit de verschillende filmbeelden kan ik uiteindelijk toch een leuk filmpje samenstellen.

Als de vogel even naar het weilandje is gevlogen en even later meevliegt in de groep spreeuwen die daar zit, is het leuk om te zien hoe makkelijk hij er uit te halen is. Toch trekt hij vooral met zichzelf op en vermaakt hij zich met de vlierstruiken onderaan telpost de Puinhoop. Uiteindelijk ga ik rond vier uur zeer tevreden terug naar Leiderdorp. Mijn eerste roze spreeuw had ik niet beter kunnen zien! Hieronder nog wat foto's: